لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٩ - باب ما جاء فى الابل

مثلا پنج شتر ماده داشته باشد و در سال اول پنج شتر آورد صاحبش به طمع مى‌افتد و هر چه دارد به بهاى شتر مى‌دهد و يك دفعه مرگى در آن مى‌افتد و به اندك زمانى همه تلف مى‌شوند با آن كه قيمتش بسيار است و اگر صد شتر داشته باشد اقلا قيمتش صد تومان است و چون تلف مى‌شود صد تومان تلف شده است و اكثر قيمت گوسفند نصف دينار است اگر صد عدد تلف شود پنج تومان تلف شده است، و محتمل است كه همه مراد باشد و تتمه اين حديث در خصال مذكور است باين عبارت كه‌

و لا يجي‌ء خيرها الّا من الجانب الأشأم قيل يا رسول اللَّه فمن يتّخذها بعد ذا قال فاين الاشقياء الفجرة

يعنى نمى‌آيد خيرش مگر از جانب چپ عرض نمودند كه يا رسول اللَّه هر گاه شما اين مذمت فرموديد شتر را كه بعد از اين شتر نگاه مى‌دارد؟ حضرت فرمودند كه كجا رفتند اشقيا فسّاق يعنى نه چنين است كه از اين مذمّت همه كس ترك نمايند فسّاق فجّار بسيارند كه سخن مرا نمى‌شنوند و تكبرشان بر اين مى‌دارد كه شتر داشته باشند و آنها صحرا نشينانند يا ظلمه يا هر دو اين حديث احتمال ساربان ندارد.

پس ممكن است كه مراد از حديث سابق نيز همين معنى مراد باشد بلكه ممكن است كه راوى سؤال را انداخته باشد.

و منقول است از حارث همدانى كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند در وقتى كه از آن حضرت از شتر سؤال كردند كه شتران اعنان شيطانند يعنى از شياطين متفرقه مخلوق شده‌اند و آفات شتران بسيار است گوئيا شياطين در ميان ايشان داخلند و آنها در اطرافند، و در بعضى از نسخ اعناق شياطينند