لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٩ - وقوف به عرفات

مى‌دهند كه اگر آخرت را بطلبند هر آينه دعاى ايشان را نيز مستجاب مى‌كنند و توفيق ايمانشان نيز كرامت مى‌كنند و مؤمنان هر چه طلب كنند از دنيا و عقبى كرامت مى‌فرمايند و آيه كريمه اين است كه بعد از وقوف عرفات و مشعر مى‌فرمايد كه «فَمِنَ النَّاسِ‌ الخ» يعنى از جمله مردمان جمعى هستند كه مى‌گويند كه اى پروردگار ما عطا كن ما را در دنيا حسنه و خوبى و ايشان را در آخرت نصيبى نيست و بعضى از ايشان مى‌طلبند كه خداوندا عطا كن ما را در دنيا حسنه و در آخرت حسنه و ما را از عذاب دوزخ نگاه دار اين جماعت را نصيبى عظيم هست از كارهاى خود

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ما من رجل من اهل كورة وقف بعرفة من المؤمنين الّا غفر اللَّه تعالى لأهل تلك الكورة من المؤمنين و ما من رجل وقف بعرفة من اهل بيت من المؤمنين الّا غفر اللَّه لأهل ذلك البيت من المؤمنين)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه هر گاه مؤمنى از شهرى يا از طرفى بحج رود و وقوف عرفات را در يابد البته حق سبحانه و تعالى مى‌آمرزد مؤمنان اهل آن خانه را با خويشان او را كه مؤمن باشد.

و مؤيد اين احاديث بسيار وارد شده است كه حق سبحانه و تعالى به بركت نماز گذارندگان شيعيان دفع مى‌فرمايد بلا را از جمعى كه تارك الصلاة باشند و هم چنين ساير عبادات خصوصا هر گاه در آنجا از جهة اهل ناحيه يا شهر يا ده يا اهل خانه دعا كنندگان البته دعاهاى ايشان در حق آن جماعت مستجاب مى‌شود چنانكه خواهد آمد كه بهترين دعاها دعايى است كه از جهة برادر مؤمن كنند

(و سمع علىّ بن الحسين صلوات اللَّه عليهما يوم عرفة سائلا يسال‌