لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٤ - دخول در بيت با امان خدا

كريمه كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه هر كه داخل شود در اين خانه ايمن است حضرت فرمودند كه مراد اينست كه هر كه قصد اين خانه كند و داند كه خانه‌ايست كه حق سبحانه و تعالى همه را امر فرموده است كه حج كنند به استطاعت و ما را كه اهل بيت رسوليم چنانكه بايد بشناسد به آن كه ما را امام واجب الاطاعه داند ايمن است در دنيا و آخرت از بلادها و عذابهاى الهى.

و حاصل آنست كه حج خانه از جمله فروع عباداتست و كسى كه اصول دين او صحيح نباشد فروع فايده ندارد، و امامت ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم از اصول است چنانكه اخبار متواتره وارد شده است و مكرر اشاره به آن شد

(و روى انّ من جنى جناية ثمّ لجأ إلى الحرم لم يقم عليه الحدّ و لا يطعم و لا يشرب و لا يؤذى حتّى يخرج من الحرم فيقام عليه الحدّ فان اتى ما يوجب الحدّ فى الحرم اخذ به فى الحرم لأنّه لم ير للحرم حرمة)

ظاهرا حديث حلبى باشد كه كلينى در حسن كالصحيح از او روايت كرده است و شيخ نيز همين مضمون را در صحيح از معاوية بن عمار روايت كرده است كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از تفسير آيه‌ «وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً» حضرت فرمودند كه هر كه جنايتى بر كسى بكند بقتل يا جراحت و پناه به حرم برد بر او اقامت نمى‌كنند حد و قصاص را و ليكن نان و آبش نمى‌دهند و جايش نمى‌دهند در خانها يا آزارش نمى‌دهند تا مضطر شود و بيرون آيد از حرم او را بگيرند و اقامت كنند حد را بر او پس اگر سبب حد را در حرم واقع ساخته باشد در حرمش مى‌گيرند و حدش مى‌زنند زيرا كه خود حرمت حرم را نگاه نداشت ما را لازم نيست كه از