لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧١٧ - باب انقضاء مشى الماشي

مرويست در حسن كالصحيح از رفاعه و حفص بنا بر اين صحيح است بطرق بسيار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه نذر كند كه پياده بحج رود پا برهنه حضرت فرمودند كه پياده برود و چون قيد پا برهنه بوده مرجوحست منعقد نمى‌شود و اصل پياده روى كه مطلوبست منعقد مى‌شود و هر گاه تعب و مشقت كشد سوار شود.

و احاديث صحيحه بسيار وارد شده است كه اگر نذر كرده باشد كه پياده رود هر جا كه بازماند و نتواند رفتن سواره مى‌رود و بدنه مى‌كشد، و روى الخ و در روايتى وارد شده است كه از عقب مقام پياده مى‌رود يعنى نذر حج منصرف مى‌شود بنذر افعال حج و اول آن از وقتى است كه احرام بحج بندد در مقام ابراهيم و آخرش وقتى است كه جمره عقبه را بزند.

و مؤيد اين است صحيحه رفاعه كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدم از پياده رفتن حضرت امام حسن صلوات اللَّه عليه كه از مكه معظمه بود يا از مدينه مشرفه حضرت فرمودند از مكه معظمه الخ.

و احكام حج نذر در باب نذر خواهد آمد إن شاء اللَّه تعالى‌