لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧٧ - حائض طواف و نماز را تأخير مىاندازد

سيّد المرسلين ٦ فرمودند او را كه غسل احرام بكند و پيش از غسل فرجش را پر از پنبه كند و چون حسب الامر پنبه برداشت و غسل احرام كرد نيت احرام كرد و تلبيه گفت در بيرون مسجد شجره با حضرت سيد الانبياء ٦ و اصحاب آن حضرت، و چون به مكه معظمه رسيدند اسماء بنت عميس پاك نشده بود با حضرت متوجّه منى شد و شب در آنجا بود و روزش به عرفات رفت و وقوف عرفات و مشعر را با نفاس دريافت و رمى جمار كرد و ليكن طواف و سعى را نكرد چون پاك نبود و چون از منى متوجّه مكّه معظمه شدند حضرت فرمودند او را كه غسل كرد و طواف و سعى را به جا آورد و آن چه اسماء نماز نكرد و نفاس حساب كرد چهار روز ذى قعده بود و ده روز ذى حجّه بود و سه روز ايّام تشريق بود كه مجموع هفده روز بود در هيجده روز كه از نصف روز اول ولادت شد و نصف روز هيجدهم غسل كرد تا جمع شود ميان اخبار هجده و هفده.

و از اين حديث و احاديث متواتره ظاهر مى‌شود كه شرط نيست طهارت در احرام و حايض و نفساء جميع افعال حجرا به جا مى‌آورند مگر طواف و نماز طواف را، و از اين حديث ظاهر نمى‌شود كه اسما حج تمتع كرده باشد يا حج افراد، و صدوق اخبار اين باب را نقل مى‌كند و بعد از آن جمع مى‌كند، و موافق اين حديث اخبار صحيحه متواتره وارد شده است از زراره و محمد بن مسلم و منصور بن حازم و عيص و غير ايشان و بعضى از اين احاديث در باب نفاس مذكور شد با وجه جمع‌

[حائض طواف و نماز را تأخير مى‌اندازد]

(و روى عن درست عن عجلان ابى صالح قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن متمتّعة دخلت مكّة فحاضت فقال تسعى بين الصّفا و المروة ثمّ تخرج مع النّاس حتّى تقضى طوافها بعد)