لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤٤ - كشتن جوجه

را مى‌كشد اگر خواهد در منزل خودش كه در آنجا فرود آمده است و اگر خواهد در حزوره مى‌كشد در ميان صفا و مروه نزديك به بازار برده فروشان و حزوره را همه كس مى‌داند و در آن وقت معروف بوده است و الحال درى از درهاى مسجد الحرام موسوم است بباب الحزوره و آن از صفا گذشته است بطرف خانهاى شرفا و سبب اشتباه شده است.

و از جمعى از اهل مكّه معظمه تفتيش كردم گفتند معلوم نيست كه كجا بوده است، و اين شكسته در ميان صفا و مروه تفحص مى‌نمودم كوچه پيدا شد قريب به محاذى باب السلام چون اندكى رفتم فضاى عظيمى پيدا شد و ديدم كه گوسفند بسيارى كشته بودند و قصابخانه است ظاهرا همان جا باشد، و بر اين مضمون است صحيحه عبد اللَّه بن سنان و غير آن از احاديث بسيار، و اگر جوجه كبوترى را بكشد و او محرم باشد در حرم بره مى‌دهد كه فدا باشد به سبب آن كه محرمست و نصف درهم مى‌دهد به اعتبار آن كه در حرم است، و در تخم ربع درهم مى‌دهد و ظاهرا در اينجا از قلم نساخ افتاده باشد و چنين باشد و فى البيضة درهم و ربع درهم كه در هم به سبب احرام باشد و ربع درهم به اعتبار حرم باشد، و ممكن است كه اعتقاد صدوق اين باشد كه در تخم نيز بره مى‌بايد داد به اعتبار احرام و ربع قيمت مى‌بايد داد به اعتبار حرم، و در فقه رضوى باين عبارتست و در آنجا درهم مذكور نيست و ليكن در حسن كالصحيح از حريز و غير او درهم است، و در قطاة كه اسفرودش مى‌گويند بره مى‌دهد كه از شير باز شده باشد و به چرا افتاده باشد كه برگ درخت تواند خورد، و بر اين مضامين احاديث بسيار وارد شده است و بسيارى از آن گذشت در باب صيد حرم و عبارت قطاة عبارت صحيح سليمان بن خالد است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و مؤيد آن است كالصحيح بزنطى بهمان عبارت.