لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤٢ - كفاره كبوتر

ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن محرم قتل ثعلبا قال عليه دم قلت فارنب فقال مثل ما فى الثّعلب.)

و در موثق كالصحيح منقولست از يحيى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از محرمى كه روباهى را بكشد حضرت فرمودند كه دمى مى‌ريزد يعنى يكى از انعام ثلثه كه شتر و گاو و گوسفند است مى‌كشد و به فقرا و مساكين مى‌دهد يا گوسفندى مى‌كشد عرض نمودم كه اگر خرگوشى را بكشد فرمودند كه بر اوست آن چه در روباهست، و اين حديث خالى از ضعف نيست و ليكن ظاهر مى‌شود كه معصوم مماثلت را باين عنوان فرموده‌اند كه مثل شترمرغ را شتر فرموده‌اند، و گوره‌خر را مماثلش به گاو و شتر هست هر دو و در احاديث صحيحه وارد شده است، و دور نيست كه اگر بزرگ باشد شتر را بايد داد و اگر كوچك باشد گاو و مشابهت گاو به گاو ظاهر است و از آهو تا به كبوتر مشابهتشان به گوسفند بيشتر از گاو و شتر است با آن كه احاديث صحيح است از بزنطى و اجماع است كه هر چه از او صحيح شود كه گفته است صحيح است، و مع هذا علما همه عمل نموده‌اند مگر در آن كه شاة محض است يا مانند آهو است در آن كه اوّلا گوسفند بايد داد و اگر نداشته باشد ده مسكين را طعام بايد داد يا مثل آن روزه، يا سه روز على الخلاف و در روباه و خرگوش هر دو اين خلاف كرده‌اند به اعتبار ظاهر آيه و اخبار و شكى نيست كه احوط و اولى آنست كه مانند آهو عمل نمايند.

[كفاره كبوتر]

(و روى محمّد بن الفضيل قال سالت ابا الحسن صلوات اللَّه عليه عن رجل قتل حمامة من حمام الحرم و هو محرم فقال ان قتلها و هو محرم فى الحرم فعليه شاة و قيمة الحمامة درهم و ان قتلها فى الحرم و