لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣٣ - انداختن كنه

ينزع الحلمة عن البعير فقال: لا هى بمنزلة القملة من جسدك.)

و در روايت حريز كه منقولست از او به اسانيد صحيحه بسيار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه قراد كه كنه ريزه است و در گوسفند مى‌باشد از شتر نيست پس مى‌توان انداختن آن را، و حلمه كه كنه بزرگست از شتر است او را نمى‌توان انداختن چنانكه گذشت و تفسيرش در موثقه ابو بصير است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از محرم كه آيا كنه بزرگ را از شتر مى‌تواند انداخت حضرت فرمودند كه نه چون در مأمن خود است چنانكه شپش را از بدن خود نمى‌توانى انداخت چون در مأمن خود است، و كنه بزرگ و كوچك را از بدن مى‌توانى انداخت چون بدن انسان جاى ايشان نيست.

(و روى محمّد بن الفضيل عن ابى الحسن صلوات اللَّه عليه قال سألته عن المحرم و ما يقتل من الدّوابّ فقال يقتل الاسود و الافعى و الفارة و العقرب و كلّ حيّة و ان ارادك السّبع فاقتله و ان لم يردك فلا تقتله و الكلب العقور ان ارادك فاقتله و لا باس للمحرم ان يرمى الحداة و ان عرض له اللّصوص امتنع منهم.)

و منقولست كالصحيح از محمد كه از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از محرم و آن چه مى‌تواند كشت از جانوران حضرت فرمودند كه مى‌كشد مار سياه را و افعى كه ماريست در نهايت خباثت و معروفست نزد مار گيران، و موش خانگى يا عم، و عقرب و هر مارى را مى‌تواند كشت و اگر شير يا درندگان متوجه تو شوند بكش آن را و اگر به تو كار نداشته باشند تو متوجه ايشان مشو، و سگ گزنده يا گرگ اگر اراده كند ترا بكش آن را، و باكى نيست محرم را كه تير يا سنگ زند بر