لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣٠ - ذبح صيد

رفتند عرض نمودم كه چگونه فرموديد بمن كه شتر مى‌دهد حضرت فرمودند كه تو مالدارى و بر تو واقع شده است مى‌بايد كه شتر بدهى، و بر متوسط الحال گاو است، و بر فقير گوسفند است و من بر هر كه آن چه واجب بود گفتم، و احاديث بسيار وارد شده است كه يك شتر مى‌دهد محمولست بر مالدار و دم شاة واقع شده است محمول است بر فقير و خواهد آمد.

[ذبح صيد]

(و قال صلوات اللَّه عليه لا تذبح الصّيد فى الحرم و ان صيد فى الحلّ.)

و منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه صيد را در حرم مكش اگر چه در بيرون حرم شكار كرده باشند و بر اين مضمون احاديث صحيحه بسيار وارد شده است زيرا كه هر شكارى كه داخل حرم شد حكم صيد حرم بهم مى‌رساند كه بر محرم و محل حرام مى‌شود كشتن آن و احاديث از اين باب گذاشت در صيد حرم.

(و روى حنان بن سدير عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال امر رسول اللَّه ٦ بقتل الفارة فى الحرم و الافعى و العقرب و الغراب الابقع ترميه فان اصبته فابعده اللَّه و كان يسمّى الفارة الفويسقة قال انّها توهى السّقاء و تضرم البيت على اهله.)

و منقولست در موثق كالصحيح از حنان بن سدير از پدرش و ظاهرا لفظ عن ابيه از قلم نساخ افتاده است چون حنان به خدمت حضرت نرسيده است و سدير روايت كرده است از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ امر فرمودند كه چند چيز را در حرم بكشند موش و مار و عقرب و كلاخ پيسه كه سياه و سفيد است، سنگ يا تير بر روى اندازى و غالب اوقات بر شتر مى‌نشيند و