لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦ - مقدمه مصنف

مذهبند و ممدوحند يا يكى از ايشان ممدوحست و باقى ثقه حديث را حسن مى‌گويند و گاه هست كه مدح ايشان قريب به توثيق است يا توثيق صريح ندارند آن را حسن كالصحيح مى‌ناميم مثل احاديث كافى كه از زراره و محمد بن مسلم و معاوية بن عمار روايت كرده است اگر چه اسانيد بسيار دارد و ليكن از جهة تفنن طريق غالبا سندى را ذكر مى‌كند كه ابراهيم بن هاشم دارد و ما جزم داريم كه او از مشايخ اجازه است چنانكه در ترجمه او ذكر كرده‌اند كه او اول كسى است كه احاديث كوفيان را در قم منتشر ساخت و كتب اين جماعت را اول او آورد مثل كتب ابن ابى عمير و كتب صفوان و حماد و بزنطى و عبد اللَّه بن المغيره و ابن فضال و غير اين جمع كه ايشان كتاب خانه حضرات را مثل كتب زرارة محمد بن مسلم و بريد و فضيل و ابو بصير و امثال ايشان را ترتيب داده بودند چون داب ايشان اين بود كه هر يك مسائل كه از حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم مى‌شنيدند جمعى در مجلس و جمعى بعد از آن كه به خانه خود مى‌رفتند در كتب خود جا مى‌دادند و ترتيبى نداشت اصول و فروع و تفسير و حكايات همه درهم بود اين جمع فضلاء متوسطين چون تقيه بعد از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شديد شده بود نمى‌توانستند كه هميشه در خدمت حضرات باشند گاهى كتب مشايخ خود را عرض مى‌نمودند و گاهى رخصت عمل به كتابى يا به شخصى حاصل مى‌كردند و گاهى خود نادرا احكام مى‌شنيدند پس آن چه شنيده بودند با كتب جمعى كه مذكور شد ترتيب مى‌نمودند و كتابهاى ايشان بنا بر آن كه مرتب بود طبايع به آن راغب (ارغب خ) بود.

آن كتب را اول ابراهيم بن هاشم كه همه را نزد صاحبان كتب خوانده بود بقم آورد و بعد از او و ديگران نيز آمدند و آوردند مثل على بن جعفر و