لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٩٢ - حنا گذاشتن

و اين مداوا مخصوص نيست به حالت احرام بلكه هميشه نافع است خصوصا پيه و چربى گوشت از مشايخ چنين دارم كه بعد از خوردن اگر دستها را بهم مالد هر گاه طعام چربى خورده باشد و بعد از آن اگر با آب گرم بشويد بهتر است و در آب سرد نيز نافع است، و قريب به پنجاه سال است كه بر اين مداومت نموده‌ام و دستم نتركيد با آن كه قبل از اين عمل هميشه به تركيدن دست مبتلا بودم و تعليم بسيار كس نمودم و همه منتفع شدند، و همين معنى از امثال اين حديث مستنبط مى‌تواند شد و اگر بنده هر كارى را بقصد اطاعت شارع به جا آورد بر هر فعلى مثاب خواهد بود.

[حنا گذاشتن‌]

(و روى محمّد بن الفضيل عن ابى الصّباح الكنانىّ قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن المرأة ارادت ان تحرم فتخوّفت الشّقاق و تخضّبت [يا] تخضب بالحنّاء قبل ذلك؟ قال ما يعجبنى ان تفعل.)

و در تهذيب تخضب است و تخضب نيز به آن معنى است و كالصحيح منقولست از ابراهيم بن نعيم كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از حال زنى كه خواهد احرام بگيرد و ترسد كه دستش بتركد آيا پيش از احرام حنّا مى‌تواند بست بر دست از جهة تركيدن دست حضرت فرمودند كه مرا خوش نمى‌آيد چون حنا بو دارد و مى‌ماند بعد از احرام و محتمل است كه كراهت به سبب اين باشد كه حنا بر دست بستن زينت است و در احرام مطلوب نيست.

يا آن كه شبيه است به افعال زنان و از اين سبب جمعى حنا بر دست بستن را بدعت مى‌دانند.

و شيخ بهاء الدين محمد رحمه اللَّه معنى آخر را ترجيح مى‌دادند و مى‌فرمودند كه مردان را خوب نيست حنا بر دست بستن بلكه حرامست چون‌