لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٤ - احرام در طيلسان

سؤال كردم از شخصى كه به جامه‌اش رسد زعفرانى كه بر كعبه مى‌پاشند و آن شخص محرم باشد حضرت فرمودند كه باكى نيست و از آن اجتناب مكن كه به جامه‌ات رسد و عامه قياس كرده‌اند ساير بوى خوشها را و بسيار است كه بخور مى‌كنند بر دور كعبه، از آن ملاحظه مى‌بايد كرد مگر از روى تقيه.

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه باكى نيست در خلوق كعبه.

و در صحيح از ابن ابى عمير منقولست از بعضى از اصحاب ما مرويست كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از خلوق كعبه اگر به جامه محرم برسد آيا مى‌بايد شست حضرت فرمودند نه آن طهور است پس فرمودند كه به جامه احرامى ريخته است و من نشستم.

[احرام در طيلسان‌]

(و روى الحلبيّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى المحرم يلبس الطّيلسان المزرّر؟ قال نعم فى كتاب عليّ صلوات اللَّه عليه لا تلبس طيلسانا حتّى تحلّ ازراره و قال انّما كره ذلك مخالفة ان يزرّه الجاهل عليه فامّا الفقيه فلا باس بان يلبسه.)

و بهشت سند صحيح و شش كالصحيح منقولست كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از محرمى كه طيلسان تكمه يا بند داشته باشد آيا جايز است پوشيدن فرمودند كه بلى در كتابى كه حضرت سيد المرسلين املا كردند و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليهما نوشتند مذكور است كه مپوش طيلسان را تا نگشايى و جدا نكنى از آن تكمها و بندهاى آن را پس حضرت فرمودند كه كراهت بند و تكمه داشتن از آن جهت است كه مبادا جاهل عامى از روى نسيان به بندد آن را اما عالم باكى نيست كه بند دار را به پوشد. چون هر كه عالم است خوف الهى دارد و تقواى او