لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤٨ - مس از روى شهوت

لأنّه امنى و لكنّي جعلته عليه لأنّه نظر إلى ما لا يحلّ له.)

و در موثق كالصحيح منقولست از ابو بصير كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از مرد محرمى كه نظر كند به ساق پاى زنى يا نظر كند به فرج زنى و از او منى بيايد حضرت فرمودند كه اگر مالدار باشد شترى مى‌كشد و اگر ميانه حال باشد گاوى مى‌كشد و اگر فقير باشد گوسفندى مى‌كشد، و فرمودند كه آن چه بر او لازمست نه به سبب منى آمدنست و بس، بلكه بر او مقرر ساختم اين ترتيب را از جهة آن كه نظر كرده است به چيزى كه او را حلال نبود نظر كردن بر آن، و بحسب ظاهر مخالفت دارد با خبر زراره كه گذشت و مى‌توان گفت كه اندكى مشكلتر است عمل به اين حديث به اعتبار نظر كردن به فرج اجنبيه يا ساق بخلاف سابق كه نظر كردنست به اجنبيه و حمل كرده مى‌شود بر غير ساق و فرج.

[مس از روى شهوت‌]

(و ساله محمّد بن مسلم عن الرّجل يحمل امرأته او يمسّها فامنى او أمذى فقال ان حملها او مسّها بشهوة فامنى او لم يمن او أمذى او لم يمذ فعليه دم شاة يهريقه و ان حملها او مسها بغير شهوة فليس عليه شى‌ء امنى او لم يمن أمذى او لم يمذ.)

و منقولست كالصحيح و در صحيح و موثق كالصحيح كه محمد گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه زن خود را بر مى‌دارد و يا دست به بدن او مى‌رساند و منى يا مذى از او مى‌آيد حضرت فرمودند كه اگر زنش را از روى شهوت و خواهش يا مس كند بدن او را و منى از او بيايد يا نيايد و مذى از او بيايد يا نبايد گوسفندى را مى‌كشد و به فقرا مى‌دهد، و اگر او را بردارد يا مس كند بى شهوت چيزى بر او نيست خواه منى از او بيايد يا نيايد.