لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٠ - دعاء بعد از احرام

دبر صلاتك و ان شئت لبّيت من موضعك و الفضل ان تمشى قليلا ثمّ تلبّي.)

و به بيست سند صحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر خواهى كه احرام از عقيق را از غمره كه چهار فرسخ آخر عقيق است يا بريد البعث كه چهار فرسخ اول عقيق است احرام بگيرى نماز احرام را به جا مى‌آورى و نيت احرام را بلفظ مى‌گويى پس اگر خواهى تلبيه را در همين جا مى‌گويى و فضيلت در آنست كه اندك راهى بروى و بعد از آن تلبيه را به گويى و در مثل وادى عقيق اگر فاصله شود ضرر ندارد اما در مثل مسجد شجره مشكل است چون جايز نيست كه از ميقات بگذرد مگر با احرام و ميقات مدينه مسجد شجره است و تا تلبيه نگويد محرم نشده است لهذا اكثر علما حمل كرده‌اند تلبيه بيدا را بر تلبيه جهرى.

(و فى رواية بن فضّال عن ابى الحسن صلوات اللَّه عليه فى الرّجل ياتى ذا الحليفة او بعض الاوقات بعد صلاة العصر او فى غير وقت صلاة قال لا ينتظر حتّى تكون السّاعة الّتى يصلّى فيها. و انّما قال ذلك مخافة الشّهرة.)

و در موثق كالصحيح منقولست از حضرت ابو الحسن على ابن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما در شخصى كه وارد شود در ذو الحليفه كه ميقات اهل مدينه مشرفه است يا به ميقاتهاى ديگر بعد از نماز عصر يا در غير وقت نماز چه كند حضرت فرمودند كه انتظار وقت نماز را نكشند و راوى يا صدوق گفته‌اند كه آن چه حضرت فرمودند كه انتظار نكشند از جهة تقيه فرموده‌اند يا اتّقا كه مبادا از كسى به ايشان ضرر برسد يا آن كه الحال مشهور مى‌شوند به تشيع و عاقبت ضرر به ايشان مى‌رسد، و محتمل است كه حمل كند