لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٩ - دعاء بعد از احرام

نمازهاى واجب يا سنت احرام بگو آن چه محرم مى‌گويد به نحوى كه گذشت پس برخيز و روانه بيدا شو تا برسى به ميل و روانه شوى در بيدا كه زمين مسطح است تلبيه بگو يعنى تلبيه كه نگفته در اينجا بگو تا تلبيه بلند را در اينجا بگو، و كلينى و شيخ تا اينجا را در حديث فضلاء روايت كرده‌اند و ممكن است كه در كتاب ايشان زيادتى مذكور بوده باشد و ايشان ذكر نكرده باشند و ظاهرا حديث صحيح معاوية بن عمار است كه گفت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون احرام بحج گيرى از مسجد الحرام در مقام ابراهيم ٧ اگر خواهى همان جا تلبيه را بگو و بهتر آنست كه چون به رقطاء رسى پيش از ابطح تلبيه به گويى، و عبارت شيخ رقطاست و عبارت كلينى‌

«إلى فضاء دون الردم فلبّ»

و در بعضى از نسخ‌

«إلى الرّوحاست و اذا انتهيت إلى الرّدم و اشرفت على الابطح»

است و از اين عبارات ظاهر مى‌شود تلبيه را اوّلا در فضائى كه پيشتر از ردم است و اين سديست كه در حوالى ابطح بسته‌اند و از آنجا داخل ابطح مى‌شوند تلبيه را بلند بگويند.

و ظاهر آن فضا سه راهست كه آن را شعب الدب مى‌گويند و به جبل الثور مى‌روند كه آنجا زيارت كنند غارى را كه حضرت در آنجا پنهان شدند و مؤيد اين معنى است حديث زراره و بعضى گفته‌اند كه رقطاء مدعى است و بعضى گفته‌اند محاذى قبور شرفاست و آن چه ظاهر مى‌شود از كلام جمعى از اصحاب آنجايى است كه مشرف مى‌شوند بر ابطح و اگر از مدعى شروع كند و گويد تا ابطح بى‌دغدغه خوبست.

(و فى رواية هشام بن الحكم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال ان احرمت من غمرة او بريد البعث صلّيت و قلت ما يقول المحرم فى‌