لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥ - مقدمه مصنف

ذكر نكرده است در كتاب كافى ثقة الاسلام محمد بن يعقوب كلينى رضى اللَّه عنه نيز موجود است و هر چه صدوق در اين كتاب ارسال كرده است اين شكسته محمد تقى بن مجلسى اشاره به اسانيد آن كه در كتب صدوق است يا در كتب ديگر أصحابست بر سبيل اجمال كرده‌ام در روضة المتقين كه شرح عربى است و در اين كتاب نيز كرده‌ام چون آن چه مطلوبست الحال از اسناد:

معرفت صحت و عدم آنست و صحت را بر چند معنى اطلاق مى‌كنند.

أما اصطلاح قدما كه صحيح مى‌گويند مطلوب ايشان آنست كه البته حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم اين لفظ را با معنى اين فرموده باشند و اغلب آنست كه اين علم ايشان را از تواتر بهم مى‌رسيده است، و آن چه غالبا صدوق و امثال او مى‌گويند اعم است از اين كه اين علم از تواتر به همرسيده باشد يا به سبب انضمام قراين معلوم شده باشد صدور خبر از معصوم و اشاره به آن شده است در اوايل روضه و اين شرح نيز، پس بنا بر گفته صدوق احتياج نداريم كه سند را بدانيم و صحت و فساد آن را بدانيم ملاحظه نماييم و ليكن اين حقير در همه كتب اين رعايت كرده‌ام كه اكثر اين اخبار را به قانون متاخرين نيز تصحيح كرده‌ام و بنا بر اين غرض از صحت اصحيت است و آن علمى كه قدما را حاصل بوده است به سبب تواتر اخبار به سبب كثرت كتب كه از حد و حصر بيرون بوده است در اكثر اخبار از آن علم بهم نمى‌رسد، و در بسيارى از اخبار علم بهم مى‌رسد، و در بسيارى ظن قريب بعلم بهم مى‌رسد، و در بسيارى ظن ضعيف بهم مى‌رسد، و در بسيارى مشكوك فيه است به اعتبار تعارض اخبار و در هر جا اشاره به آن مى‌شود و آن چه صحيح است و حسن و موثق مى‌گوييم باصطلاح متاخرين است كه اگر رجال سند امامى مذهب ثقه‌اند حديث صحيح است، و اگر همه ايشان امامى‌