لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٦ - بيان تمتع

نزد مقام ابراهيم به جا مى‌آورد و سعى مى‌كند ميان صفا و مروه و تقصير مى‌كند و محل مى‌شود از عمره، و از براى حج يك طواف زيارت مى‌كند و دو ركعت نماز زيارت به جا مى‌آورد و سعى ميان صفا و مروه مى‌كند و طواف نسا با دو ركعت نماز در مقام.

و احاديث بر اين مضمون متواتر است و در عمره تمتع طواف نسا نيست و قولى شده است كه هست و قايلش معلوم نيست و دليلش دليل نيست و احاديث صحيح بسيار وارد است از ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم كه قارن حكم مفرد دارد و زيادتى بر او ندارد مگر براندن هدى كه اگر در وقت احرام هدى را با خود برده است و اشعار يا تقليد آن كرده است قارن است و الا مفرد است و بر قارن و مفرد دو طوافست و يكى سعى.

(و روى درست عن محمّد بن الفضل الهاشمىّ قال دخلت مع اخوانى على ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فقلنا له انّا نريد الحجّ و بعضنا صرورة فقال صلوات اللَّه عليه عليكم بالتّمتّع فانّا لا نتقي احدا فى التمتّع بالعمرة إلى الحجّ و اجتناب المسكر و المسح على الخفّين.)

و كالصحيح منقولست از درست كه فارسى است يعنى صحيح از محمد كه گفت داخل شدم با برادرانم بر حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و به آن حضرت عرض نموديم كه ما اراده حج داريم و بعضى از ما حج نكرده‌اند يعنى حج واجب خود را مى‌خواهند به جا آورند چه حج به جا آورند؟ كه حضرت فرمودند كه بر شماست كه حج تمتع به جا آوريد به درستى كه ما كه اهل بيتيم تقيه نمى‌كنيم از كسى در تمتع يافتن از عمره تا حج يعنى در حج قران، و در اجتناب از مسكر و در مسح كشيدن بر موزه و ظاهرا از اين جهة تقيه نفرمايند كه اين سه مسأله از مذهب اهل بيت معروف بود و از صحابه موافق بسيار بودند، يا آن كه بحسب واقع مى‌دانستند كه‌