لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٦ - بيان تمتع

حل و حرم چون در حرم است به اعتبار آن شكار بر او حرامست و تمتع مى‌بايد از غير آن از محرمات احرام تا بستن احرام حج.

و در روز هشتم احرامى ديگر واقع مى‌سازد از جهة حج و تلبيه بحج تنها مى‌گويد و از مكه معظمه بعد از عقد احرام بمنى مى‌رود و از آنجا به عرفات مى‌رود و تلبيه را مى‌گويند تا اول ظهر روز عرفه و نماز ظهر و عصر را به يك اذان و دو اقامه واقع مى‌سازد چنانكه گذشت، و بعد از آن وقوف مى‌كند در عرفات از اول زوال تا غروب آفتاب و بنا بر مذهب مشهور غروب بذهاب حمره جانب مشرقست.

و بعد از شام متوجه مشعر الحرام مى‌شود و نماز شام و خفتن را در مشعر الحرام به جا مى‌آورد به يك اذان و دو اقامه به آن كه پيش از شام اذان مى‌گويد از جهة نماز شام و خفتن و اقامه مى‌گويد از جهة نماز شام و نماز شام را به جا مى‌آورد و اقامه از جهة خفتن مى‌گويد و خفتن را به جا مى‌آورد چون اذان از جهة وقت است و شب در مشعر مى‌ماند بقصد وجوب بنا بر مذهب اكثر علما و قصد قربت اولى است و بعد از صبح نيت وقوف مشعر مى‌كند تا طلوع شمس بر كوه ثبير چون مشعر الحرام در ميان دو كوهست و تا آفتاب بلند نشود ظاهر نمى‌شود.

و مقرر چنين است كه پيش از طلوع آفتاب بار مى‌كنند و امير حاج مى‌آيد تا آخر مشعر و اول منى كه آن وادى محسّر است در آنجا مى‌ايستد و كوه ثبير در آخر منى واقع است و مشرفست بر مسجد خيف و چون آفتاب طالع مى‌شود بر سر كوه مى‌افتد امير حاج شتر را در وادى محسّر مى‌راند و مى‌دواند و حاجيان از عقب او مى‌دوانند صد گام تا ميلى كه نصب كرده‌اند در آخر وادى.