لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٠ - باب حسن القيام على الدواب

است كه و الخيل الخ يعنى از براى شما آفريده‌ام اسبان و استران و اولاغان تا بر همه سوار شويد، و زينت شما باشد و ديگر فرموده است كه گاو و گوسفند و شتر را از جهة شما آفريده‌ام كه زينت شما باشند و گوشتهاى آنها را بخوريد و منفعتها از آنها ببريد و بارهاى شما را ببرند به شهرى چند كه خود نتوانيد بردن به آن جا مگر با مشقت بسيار پس حضرت فرمودند كه كارهاى شما نيز به اين‌ها ساخته مى‌شود و روزيشان با حق سبحانه و تعالى است.

و منقولست كه آن حضرت به يونس فرمودند كه اولاغى نگاه دار كه بار كران ترا كشد و روزى او با حق سبحانه و تعالى است يونس گفت كه من با برادرم شريك بودم و سر سال حساب مايه خود مى‌كرديم يا بحال خود بود يا چيزى زياد مى‌آمد، بعد از خريدن دراز گوش و خرج عرض سال كه حساب كرديم بنحو سالهاى گذشته بود يقين شد كه روزى بر حق سبحانه و تعالى است و آن حضرت فرمودند كه از جمله سعادتمندى مؤمن و الطاف الهى نظر به او آنست كه چهارپاى خوش راه داشته باشد كه كارسازى خود به آن بكند و حقوق برادران را به جا آورد، و از اين باب اخبار بسيار است كه سابقا اشاره به بعضى از آنها شد

(و روى السّكونيّ بإسناده قال قال رسول اللَّه ٦ انّ اللَّه تبارك و تعالى يحبّ الرّفق و يعين عليه فاذا ركبتم الدّوابّ العجاف فانزلوها منازلها فان كانت الارض مجدبة فانجوا عليها و ان كانت مخصبة فانزلوها منازلها)

و كالصحيح منقولست كه آن حضرت ٦ فرمودند كه حق سبحانه و تعالى دوست مى‌دارد رفق و مدارا و اعانت مى‌كند كسانى را كه با خلق خدا در مقام رفق و نرمى و هموارى‌اند حتى چهارپايان پس چون بر