لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩ - مزدلفه

و در صحيح بلكه در صحاح از معاوية بن عمار منقولست در حديث حج ابراهيم ٧ كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چرا مشعر الحرام را مزدلفه مى‌گويند زيرا كه جبرئيل به حضرت ابراهيم گفت كه در عرفات تضرع و زارى كند ايستاده تا غروب و چون شام شد به ابراهيم گفت كه پيشتر آى بسوى مشعر الحرام چون نزديكتر به كعبه است و داخل حرمست و از اين جهت آن را مزدلفه مى‌گويند و در حديث حضرت آدم نيز همين مضامين وارد شده است.

و در صحيح ديگر از معاوية بن عمار از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه چرا مشعر را مزدلفه مى‌گويند زيرا كه حاجيان از عرفات نزديك مى‌شوند در آمدن و وقوف كردن در مشعر.

و محتمل است كه مراد از اين نزديكى قرب به جانب اقدس الهى باشد چنانكه خواهد آمد كه چون حاجيان در عرفات تضرع و زارى كردند و از گناهان پاك شدند ايشان را بار مى‌دهند كه به مشعر كه حرام الهى است داخل شوند و شب عيد را در آنجا به تضرع و زارى بروز آورند و حق سبحانه و تعالى از جميع تقصيرات ايشان در گذرد و ايشان را قبول كند باز رخصت مى‌دهد كه در منى قربانى خود را بكشند و نزديكتر شوند باز بار مى‌دهند كه بيايند و طواف و سعى و طواف نساء را به جا آورند، پس منافاتى نيست در ميان علل ممكن است كه همه سبب تسميه شده باشد بلكه ظاهر آنست كه غرض معصومين صلوات اللَّه عليهم در وجه اين تسميه‌ها اين باشد كه مكلفان بفهمند كه اين مواضع تقرب انبياء است صلوات اللَّه عليهم بكوشند و تأسّى به ايشان كنند در تقرب.

[مزدلفه‌]

(و سمّيت مزدلفة جمعا لأنّه يجمع فيها لمغرب و العشاء بأذان‌