لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٥ - باب علة الرقعتين فى باطن يدى الدابة

باب علّة الرّقعتين فى باطن يدى الدّابّة

(روى حمّاد بن عثمان عن ابى عبد اللَّه ٧ قال قلت له جعلت فداك نرى الدّوابّ فى بطون أيديها مثل الرّقعتين فى باطن يديها مثل الكىّ فاىّ شى‌ء هو قال ذلك موضع منخريه فى بطن أمّه)

اين بابى است در بيان علت دو داغى كه در شكم دستهاى چهارپايان است منقول است در صحيح از حماد كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فداى تو گردم مى‌بينم چهارپايان را كه در شكم دستهاى آنها مانند دو رقعه هست كه گويا داغ كرده‌اند و از آنجا مو نمى‌رويد و اين چه چيز است و چرا چنين شده است حضرت فرمودند كه چون چهارپايان دست و پاشان مى‌بايد دراز باشد و در شكم اين مقدار جا نيست كه دست و پا دراز توانند كرد حق سبحانه و تعالى او را به هيئت حيوان خوابيده آفريده است و سرشان قريب به زانوهاست و محل نفس ايشان در قرب زانو واقع شده است و از بسيارى نفس كشيدن داغ شده است و اين معنى نيز سبب قوت دستهاى حيوانات شده است چون ثقل بار و آدم سوار بر دستها بيشتر است.

حاصل كه آن چه حكيم عليم كرده است عبث نفرموده است و بنى آدم با فكرهاى بسيار به عشر عشير آنها نرسيده‌اند و اكثر آن چه رسيده از انبياء به ايشان رسيده است، و حكما قاطبه علوم خود را به حضرت ادريس‌