لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥٥ - چون حضرت سيد الساجدين بسفر مىرفتند بهترين توشهها بر مىداشتند

[چون حضرت سيد الساجدين بسفر مى‌رفتند بهترين توشه‌ها بر مى‌داشتند]

(و كان علىّ بن الحسين صلوات اللَّه عليهما اذا سافر إلى مكّة إلى الحجّ او العمرة تزوّد من اطيب الزّاد من اللّوز و السّكّر و السّويق المحمّض و المحلّى)

و به اسانيد صحيح و كالصحيح بسيار منقولست كه حضرت امام بحق ناطق جعفر بن محمد الصادق صلوات اللَّه عليهما مى‌فرمودند كه چون حضرت سيد الساجدين بسفر كه مى‌فرمودند از جهة حج يا عمره يا هر دو بهترين توشه‌ها بر مى‌داشتند مانند بادام و شكر و بادام قندى الحال متضمن هر دو است و سويق كه آرد بود داده است بر مى‌داشتند و ترش و شيرين مى‌فرمودند از مانند قند و سماق و به آن چاشت مى‌فرمودند چون در سفر مكه نادر است كه قافله بيندازد كه طبخ توانند كردن، در وقت عصر كه فرود مى‌آيند طبخ مى‌كنند و ممكن است كه حضرت قاووت را از جهة غذاى خود بر داشته باشند و از جهة ديگران طبخ مى‌فرموده باشند چنانكه داب حضر ايشان نيز چنين بود، و چون در سفر رياضات و حركات عنيفه هست فى الجمله تنعم مى‌فرموده باشند كه بدن از عبادات اهمّ ضعيف نشود اگر چه محبت الهى غذاى ايشان بود و محتاج به غذاى ديگر نبودند و ليكن از دو وجه اينها مى‌فرمودند يكى آن كه كار بر ديگران دشوار نشود و ديگران متابعت ايشان كنند.

و دويم از جهة غلاة شيعه كه نسبت خدائى به ايشان ندهند، يا آن كه اينها مى‌فرمودند باز جمعى بودند كه به اندك چيزى كه از ايشان مى‌ديدند اثبات الوهيت از جهة ايشان مى‌كردند و تقيه كه حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم از اين جماعت مى‌كردند بيشتر بود از تقيه كه از دشمنان مى‌كردند