لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣ - تلبيه

و در صحيح منقولست از حلبى كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه از چه وجه تلبيه مقرر شد فرمودند كه چون حق سبحانه و تعالى فرمود به حضرت ابراهيم ٧ كه اعلام كن يا اذان بگو در ميان عالميان بحج بيت اللَّه الحرام تا از اطراف عالم بيايند به نزد تو بر پاهاى پياده و جمعى بر شتران لاغر كه هر چند شتر قوى و فربه باشد تا طى آن بيابان مى‌كند لاغر مى‌شود پس حضرت ابراهيم همه را بحج خواند حق سبحانه و تعالى صداى حضرت ابراهيم را به گوش همه عالميان رسانيد و چون ارواح خلايق دو هزار سال پيش از خلق آدم با زمين مخلوق شده بودند همگى اين ندا را شنيدند كه حضرت فرمودند كه اجابت كنيد داعى حق سبحانه و تعالى را و از داعى خود را اراده فرموده بود كه از جانب حق سبحانه و تعالى دعوت فرمود خلايق را به آمدن حج پس همگى آن كسانى كه حج نصيب ايشان خواهد شد گفتند كه لبيك داعى اللَّه يعنى قبول كرديم كه بياييم اى داعى الهى و حضرت ابراهيم صداى لبيك ايشان را از چهار طرف از ميان كوهها شنيدند و خواهد آمد كه هر كه يك بار لبيك گفته است يك حج خواهد كرد و هر كه پنجاه بار پنجاه حج خواهد كرد و ديگر وجوه خواهد آمد

(و فى رواية الاسدىّ ابى الحسين رضى اللَّه عنه عن سهل ابن زياد عن جعفر بن عثمان الدّارمىّ عن سليمان بن جعفر قال سالت أبا الحسن صلوات اللَّه عليه عن التّلبية و علّتها فقال انّ النّاس اذا احرموا ناداهم اللَّه تعالى ذكره فقال عبادى و إمائي لأحرّمنّكم على النّار كما احرمتم لي فقولهم لبّيك اللَّهمّ لبّيك اللَّهمّ لبّيك اجابة للّه عزّ و جلّ على ندائه لهم)

و كالصحيح منقول است از سليمان كه گفت سؤال كردم از حضرت‌