لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٣ - باب ما يستحب للمسافر من الدعاء عند خروجه من السفر

الانس و من شرّ السّباع و الهوامّ و من شرّ ركوب المحارم كلّها اجير نفسى باللَّه من كلّ شرّ غفر اللَّه له و تاب عليه و كفاه المهمّ و حجزه عن السّوء و عصمه من الشّرّ)

و به اسانيد صحيحه منقول است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در وقت بيرون آمدن از خانه در در خانه بايستد و اين دعا را بخواند كه ترجمه‌اش اينست كه پناه به خداوند خود مى‌برم به نحوى كه فرشتگان پناه به او مى‌برند و عبارت كافى و محاسن اينست كه‌ اعوذ بما عاذت به ملائكة اللَّه‌ و اين عبارت بهتر است و ظاهرا اين اغلاط از نساخ شده است يعنى به عنوانى يا به اسمايى كه فرشتگان الهى به آن اسماء پناه به خداوند خود بردند به سبب آن استعاذه معصومند و مخالفت الهى نمى‌كنند از شر اين روز و از شر شياطين و از شر جمعى كه دشمنند و دشمنى مى‌كند با دوستان حق سبحانه و تعالى كه ائمه معصومينند صلوات اللَّه عليهم و از شر جن و انس و از شر درندگان و گزندگان و از شر مرتكب شدن محارم الهى همه خود را در پناه الهى در مى‌آورم از هر شرّى و چو اين كلمات را بگويد حق سبحانه و تعالى گناهان او را بيامرزد و توبه او را قبول فرمايد و مهمّات او را كفايت كند و او را حافظ باشد كه از او بدى صادر نشود و از هر شرى او را نگاه دارد و در حسن كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در وقت بيرون آمدن از خانه و منزل ده نوبت قل هو اللَّه احد بخواند در حفظ و حمايت الهى باشد تا به خانه خود برگردد و همه اين افعال را در وقت بيرون رفتن از خانه در سفر و حضر خوبست و در ابواب تجارات نيز خواهد آمد