لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٢ - باب ما يستحب للمسافر من الدعاء عند خروجه من السفر

توكلت على اللَّه ما شاء اللَّه لا حول و لا قوّة الّا باللَّه فتلقاه الشّياطين فتضرب الملائكة وجوهها و تقول ما سبيلكم عليه و قد سمّى اللَّه و امن به و توكل على اللَّه و قال ما شاء اللَّه لا حول و لا قوّة الّا باللَّه)

و در صحيح منقولست از حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما كه فرمودند به على كه هر گاه از منزل بيرون آيى در سفر يا در حضر بگو اين كلمات را كه ترجمه‌اش اينست كه ابتدا مى‌كنم باين سفر بعون حق سبحانه و تعالى يا باسم او ايمان دارم و در تزايد در آن هستم بعون الهى يا آن كه ايمان دارم به خداوند عالميان در جميع كارها خصوصا در اين سفر توكل بر خداوند مى‌كنم و كارهاى خود را به او مى‌گذارم و آن چه خداوند مى‌خواهد چنان مى‌شود و نيست مرا و هيچ كس را كه بازايستند از معاصى يا به جا آورند طاعات را مگر بعون حق سبحانه و تعالى پس هر گاه كسى اين كلمات را از روى اعتقاد بگويد و شياطين متوجه او شوند حق سبحانه و تعالى، فرشتگان چند را مقرر فرمايد كه بر روى شياطين زنند و گويند كه دور شويد از اين بنده مؤمن كه راه شما را بر خود بست و شما را تسلطى بر او نماند چون بسم اللَّه گفت و ايمان خود را تازه كرد و توكل بر خداوند خود نمود و اعتراف به عجز خود، و عظمت خداوند خود نمود باين كلمات، و به همين لفظ كلينى در موثق كالصحيح بروايت حسن بن جهم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت نموده است و روايات صحيحه در اين معنى وارد شده است.

(و روى ابو بصير عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال من قال حين يخرج من باب داره اعوذ باللَّه ممّا عاذت منه ملائكة اللَّه من شرّ هذا اليوم و من شرّ الشّياطين و من شرّ من نصب لأولياء اللَّه و من شرّ الجنّ و