لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٠ - باب ما يستحب للمسافر من الدعاء عند خروجه من السفر

باب ما يستحبّ للمسافر من الدّعاء عند خروجه من السّفر

(روى موسى بن القاسم البجليّ عن صبّاح الحذّاء قال سمعت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما يقول لو كان الرّجل منكم اذا اراد سفرا قام على باب داره تلقاء الوجه الّذى يتوجّه اليه فقرا فاتحة الكتاب امامه و عن يمينه و عن شماله و آية الكرسىّ امامه و عن يمينه و عن شماله ثمّ قال اللَّهمّ احفظنى و احفظ ما معى و سلّمني و سلّم ما معى و بلّغنى و بلّغ ما معى ببلاغك الحسن لحفظه اللَّه و لحفظ ما معه و سلّمه اللَّه و سلّم ما معه و بلّغه اللَّه و بلّغ ما معه قال ثمّ قال يا صبّاح اما رأيت الرّجل يحفظ و لا يحفظ ما معه و يسلّم و لا يسلّم ما معه و يبلّغ و لا يبلّغ ما معه قلت بلى جعلت فداك)

اين بابى است در بيان دعاهايى كه سنت است مسافر را در وقت بيرون رفتن بسفر به هفت سند صحيح منقول است از صباح كفشگر كه شنيدم كه حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر شخصى اراده سفرى داشته باشد از شما شيعيان بر در خانه‌اش بايستد رو به جانب راهى كند كه متوجه آنست، و سوره حمد كه اول قرآن است بخواند از پيش رو و از جانب راست و از جانب چپ، و آية الكرسى را بخواند از سه طرف و در صحيحه ديگر به همين اسناد است به زيادتى كه قل هو اللَّه احد را از سه طرف و