لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٥ - باب ما يجوز آن يذبح فى الحرم و يخرج به منه

باب ما يجوز آن يذبح فى الحرم و يخرج به منه‌

اين بابى است در بيان آن چه جايز است كه آن را در حرم بكشند و اگر خواهند آن را از حرم بيرون برند خواه زنده و خواه كشته آن چه حرامست صيد برّ است كه حلال گوشت باشد و در اصل ممتنع باشد و شش چيز از حرام گوشت پس اگر ممتنع نباشد به آن كه در اصل رام باشند مثل گوسفند و گاو و شتر را مى‌توان كشت و مى‌توان بيرون برد و هم چنين است مرغ و خروس و باز و شاهين و چرخ، و هر حرام گوشتى بغير از روباه و خرگوش و سوسمار بزرگ و آن چه شبيه به اوست كه آفتاب پرستش مى‌گويند و موش صحرايى و خارپشت و شير اگر به كسى كارى نداشته باشد و حكم اينها دارد زنبور و كنه و شپش، و حرام نيست صيد كفتار و پلنگ و ببر و امثال اينها از حيوانات صحرايى حرام گوشت و خانگى مثل مار و موش و حشرات الارض و تفصيلش خواهد آمد، و حرام نيست شكار حيوانات دريايى و مرغان دريايى كه تخم و جوجه در دريا كنند، و حيواناتى كه در كنار دريا مى‌باشند و تعيش ايشان در آب است مانند قاز و اردك حرامست شكار آن چون تخم و جوجه در خشكى مى‌كنند

(روى ابن مسكان عن ابى بصير عن ابى عبد اللَّه ٧ قال لا يذبح فى الحرم الّا الابل و البقر و الغنم و الدّجاج)

و مرويست در صحيح كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه در حرم‌