لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨١ - ذبح از روى اشتباه

كه آن را داخل سازى در حرم بر تو حرام است كشتن و نگاهداشتن آن حيوان بلكه مى‌بايد سر دهند، و چون جوجه است اگر سر دهند گربه و غير آن آن را مى‌گيرند و مى‌خورند مى‌بايد كه ضبط كنند و دانه‌اش بدهند تا تواند پريد بعد از آنش سر دهند

[اذيت طير حرم‌]

(و روى محمّد بن حمران عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن ابيه صلوات اللَّه عليه قال كنت مع على بن الحسين صلوات اللَّه عليهما بالحرام فرانى أوذي الخطاطيف فقال يا بنيّ لا تقتلهنّ و لا تؤذهنّ فانّهنّ لا يؤذين شيئا)

و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه من با پدرم بودم در حرم و مرا ديدند كه آزار مى‌دادم پرستكها را و دور نيست كه در حالت طفوليت باشد و در خانه حضرت آشيانه كرده باشند و بر سر ايشان فضله كنند آنها را دور كرده باشند كه آشيانه را جاى ديگر برند، يا آن كه اراده داشتم كه دفع كنم حضرت فرمودند كه ايشان را مكش و آزار مده كه آزار اينها به كسى نمى‌رسد و قطع نظر از حرم كشتن اينها نيز مكروهست و ممكن است كه تقيه فرموده باشند در اين نقل از جهة جمعى كه هميشه ميل به غلو داشته‌اند يا غالى بوده‌اند و امثال اينها را مى‌فرموده باشد و از جهة رفع غلو ايشان با آن كه راوى مجهولست چون مشترك ميان ثقه و غير ثقه اگر چه مظنون اينست كه ثقه باشد و اللَّه تعالى يعلم‌

[ذبح از روى اشتباه‌]

(و روى عن عبد الرّحمن بن الحجّاج قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن فرخين مسرولين ذبحتهما و انا بمكّة فقال لي لم ذبحتهما فقلت جاءتني بهما جارية من اهل مكّة فسالتنى ان اذبحهما فظننت انّي‌