لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦١ - بقاء در مكه

به آيه‌ «فَلَوْ لا نَفَرَ» چنانكه خواهد آمد يا آن كه كمتر از يك سال خوب باشد و يك سال خوب نباشد به سبب آن كه حج تمتع منقلب به افراد مى‌شود چنانكه خواهد آمد

[بقاء در مكه‌]

(و روى انّ المقام بمكّة يقسى القلب)

صدوق روايت كرده است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه عبادت خود را به جا آوريد بر راحله خود سوار شويد و به اهل و خانه خود رويد كه اقامت در مكه سبب قساوت قلب است.

و در حديث ديگر از آن حضرت نقل كرده است كه آن حضرت فرمودند كه مكروه است اقامت در مكه معظمه زيرا كه رسول خدا ٦ از آنجا مهاجرت فرمودند و تأسّى به آن حضرت مطلوبست، و شخصى كه در آنجا اقامت كند قساوت قلب بهم مى‌رساند كه در آنجا به جا مى‌آورد اعمال قبيحه را كه در غير آنجا مى‌كرد خصوصا الحال كه اكثر كافرند و فسوق شايع است خصوصا از علما و ائمه آنجا خصوصا هر گاه ضعيف اليقين باشد و خوف رجوع از دين باشد چنانكه ديديم‌

(و روى داود الرّقىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا فرغت من نسكك فارجع فانه اشوق لك إلى الرّجوع)

و در حسن كالصحيح منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه فارغ شوى از مناسك حج برگرد به خانه خود كه سبب اين است كه اشتياق به برگشتن بحج بيشتر شود، و جمع مى‌توان كرد كه اگر كسى از حال خود يابد كه ماندن سبب ازدياد شوق و تقوى باشد ماندن بهتر باشد و نسبت به اكثر عالميان برگشتن بهتر است قطع نظر از احوال حال كه ماندن خوب نيست البته‌