لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٤ - بى احترامى به كعبه

داخل شود در او ايمن است حضرت فرمودند كه مراد اين است كه هر كه داخل حرم شود و پناه به حرم برد ايمن است از عذاب الهى در دنيا و عقبى، اما در عقبى به سبب احاديثى كه گذشت و اما در دنيا به سبب احاديث صحيحه بسيار كه هر كه جنايتى كند خارج حرم و داخل حرم شود بر او تنگ مى‌كنند در طعام و آب و مسكن تا بيرون آيد و او را قصاص كنند، و فرمودند كه داخل است در آيه وحوش و طيور وحشيّه كه در حرم مى‌باشند يا از بيرون حرم داخل حرم شوند ايمنند يعنى ايمن داريد آنها را از رمانيدن و آزار رسانيدن تا وقتى كه به خودى خود از حرم بيرون آيند و هر كه موجب حد يا قصاص را در حرم به فعل آورد حد مى‌زنند و قصاص مى‌كنند او را در حرم زيرا كه حرمت حرم را نداشته است.

و ظاهر آن است كه اين جمله آخر از حديث عبد اللَّه باشد و بنا بر اين تعميم در جزو اول حديث ضرور است، و ليكن كلينى و شيخ در حديث ذكر نكرده‌اند بنا بر اين صريح نيست و ليكن بر همه آن چه مذكور شد احاديث صحيحه متكثره وارد شده است.

از آن جمله در صحيح معاوية بن عمار، و صحيح حلبى و غير ايشان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست در تفسير قول حق سبحانه و تعالى كه‌ وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً فرموده كه هر گاه شخصى جنايتى كند خارج حرم و پناه به حرم آورد جايز نيست يا سزاوار نيست كسى را كه او را بگيرد در حرم و ليكن چيزى به او نمى‌فروشند و طعامش نمى‌دهند و آتش نمى‌دهند و با او سخن نمى‌كنند تا خود از حرم بيرون آيد و بگيرند و قصاص كنند و اگر در حرم جنايت كرده باشد اقامت مى‌كنند بر او حد و قصاص را چون حرمت حرم را نداشته است‌