لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٠ - ثواب حج بمقدار مشقت حج

مى‌رساند آن چه ايشان را ضرور باشد و هر كه به حج مى‌رود گناهانش آمرزيده مى‌شود و بهشت از جهة او واجب مى‌شود و مى‌گويند كه عمل را از سر گيريد و محفوظ است اهل و مال او و اين مجموع از جهة شيعيان است چنانكه منقولست در صحيح از صفوان از ابو المعزاء از سلمه كه گفت نزد حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بودم كه شخصى آمد كه او را ابو الورد مى‌گفتند به حضرت عرض نمود كه رحمك اللَّه كاش راحت مى‌دادى بدنت را از محمل يعنى به كجاوه مى‌فرموديد و آزار نمى‌كشيديد كه بر شتر باردار سوار مى‌شويد حضرت فرمودند كه اى ابو الورد من دوست مى‌دارم كه در يابم منافعى را كه حق سبحانه و تعالى فرموده است در آنجا كه فرموده است كه اعلام كن مردمان را به حج تا آن كه جمعى پيادگان بيايند و جمعى بر شترهاى لاغر از راههاى دور تا در يابند نفعهاى بسيار را كه به ايشان رسد و خداوند خود را ياد كنند به درستى كه كسى كه خود را در معرض اين نفعها در نمى‌آورد مگر آن كه نفع مى‌يابد يعنى بر شتران لاغر زامله سوار شدن و رياضت كشيدن سبب اين نفعهاى عظيمه است و محتمل است كه مراد ابو الورد اين باشد كه شما حج بسيار كرده‌ايد و در حج كردن و كجاوه نشستن و تكانيدن كجاوه آزار مى‌كشيد و بدن شما ضعيف است و تاب اين مشقتها ندارد و كاش اين سنت را به جا نمى‌آورديد حضرت فرموده باشند كه از سر اين نفعها نمى‌توان گذشت يا آن كه از جهة بدن نفع دارد پس فرمودند كه اما شما شيعيان كه به حج مى‌رويد چون برمى‌گرديد گناهان شما آمرزيده‌اند و اما غير شما مالها و اهل ايشان محفوظ مى‌ماند چون ايمان شرط ثواب است و ايشان ندارند.

و در صحيح از حضرت سيد الساجدين صلوات اللَّه عليه منقول است‌