لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٧ - حاجى بر سه دسته است

بعضى را سابق و لاحق، و بنا بر اين هر دو اين دو حالت را دارند و اين معنى اظهر است و يا آن كه لفّ و نشر غير مرتب باشد كه معتمر مثل اول باشد و حاجى مثل دويم يا بر عكس و اين بعيد است كه معتمر بهتر از حاجى باشد بلكه اين دو حالت مى‌دارند گاهى و بعضى چنين‌اند و بعضى چنان با آن كه مى‌خواهى بگو چنين‌اند و مى‌خواهى بگو چنان چنانكه در تشبيه «أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّماءِ» گفته‌اند.

[حاجى بر سه دسته است‌]

(و الحاجّ على ثلاثة أصناف فافضلهم نصيبا رجل يغفر له ما تقدّم من ذنبه و ما تاخّر و وقاه اللَّه عذاب القبر و امّا الّذى يليه فرجل غفر له ذنبه ما تقدّم منه و يستأنف العمل فيما بقى من عمره و امّا الّذى يليه فرجل فى اهله و ماله)

و كالصحيح منقولست از جابر از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه حاجيان سه طايفه مى‌شوند يك طايفه كه نصيب ايشان از همه بهتر است شخصى است كه گناهان گذشته و آينده او را مى‌آمرزند و حق سبحانه و تعالى او را از عذاب قبر نگاه مى‌دارد و اما آن كه بعد از اين است در فضيلت و بهره كسى است كه گناهان گذشته او را آمرزيده‌اند و عمل را از سر مى‌گيرد در بقيه عمر و اما آن كه بعد از اين است شخصى است كه اهل و مالش محفوظ است‌

(و روى انّه هو الذي لا يقبل منه الحجّ)

و كالصحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه كمترين چيزى كه حاجى برمى‌گيرد كه حجش را قبول نكرده‌اند آن است كه او و اهل و مالش محفوظ باشند پرسيدم كه به چه عنوان محفوظ ماند فرمودند كه باين عنوان كه اگر در خانه خود مى‌بود چه بر سر او مى‌آمد