لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٧ - هر كس قصدش رجوع به حج باشد

شايع شد و مو گذاشتن منسوخ شد يا كالمنسوخ چنانكه گذشت.

و به همين مضمون در حسن كالصحيح منقول است از قدّاح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه‌

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه ما تخلّف رجل عن الحجّ إلّا بذنب و ما يعفو اللَّه عزّ و جلّ اكثر)

و كالصحيح منقول است از سماعه كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه به من فرمودند كه چرا امسال حج نكردى عرض كردم كه كارها و معاملات با مردم داشتم و دست به هم نداد و شايد كه خير در اين باشد حضرت فرمودند كه نه و اللَّه كه خير نمى‌باشد در ترك حج پس فرمودند كه هيچ كس ممنوع نمى‌شود از حج مگر به سبب گناهى كه از او صادر شده است و آن سبب منع لطف الهى مى‌شود و آن چه را حق سبحانه و تعالى عفو مى‌فرمايد بيشتر است از آن چه بان مى‌گيرد

(و سئل عن قول اللَّه عزّ و جلّ‌ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ‌ قال اصدق مِنَ الصَّدَقَةِ و أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ‌ اى احجّ)

و منقول است كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدند از تفسير قول حق سبحانه و تعالى كه مى‌فرمايد كه انفاق كنيد مالهاى خود را كه روزى داده‌ايم شما را پيش از آن كه يكى از شما را مرگ در رسد و او گويد كه پروردگارا تاخير كن قبض روح مرا اندك زمانى تا من تصدق كنم و بوده باشم از جمله صالحان حضرت فرمودند كه اصدّق از تصدقست نه از تصديق و معنى‌ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ‌ آن است كه حج كنم پس ظاهر شد كه صالح كسى است كه حج رفته باشد و كسى كه حج نكرده باشد هر گاه حج بر او واجب شده باشد او صالح نيست، و اين معنى در حديث‌