لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٢٨ - حج ماشيا بهتر است

و در صحيح به طرق متعدده از سيف منقول است كه به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه ما هميشه پياده به حج مى‌رفتيم تا آن كه حديثى از شما بما رسيده است كه سواره بهتر است چه مى‌فرماييد حضرت فرمودند كه مردمان جمعى پياده حج مى‌كنند و جمعى سواره يعنى هر دو خوبست عرض نمودم كه كداميك نزد شما بهتر است تا آن را به جا آوريم حضرت فرمودند كه سوار شويد كه آن نزد ما محبوب‌تر است زيرا كه اگر سوار شويد قوت دعا و عبادت شما بيشتر خواهد بود. و از امثال اين حديث ظاهر مى‌شود كه احاديث پياده محمولست بر تقيه و اقل مرتبه‌اش مخالفت سنيانست كه در همه جا مطلوبست خصوصا در اين مسأله كه هر سال چندين هزار كس از ما وراء النهر و هند به حج مى‌روند و قليلى بر مى‌كردند از جهة فتواى ملاعين سابقه و در هر زيارتى پياده رفتن ضرر ندارد و چون منازل همه آبادانست اگر بمانند روز ديگر مى‌توانند رفت به خلاف راه مكه كه ماندن و مردن به يك ديگر مقرونست و اللَّه تعالى يعلم‌

(و الجمع ما بين الخبرين فى هذا المعنى ما رواه ابو بصير عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه ساله عن المشي افضل او الرّكوب فقال اذا كان الرّجل موسرا فمشى ليكون اقلّ لنفقته فالرّكوب افضل)

و صدوق مى‌گويد كه جمع كردن ميان اين دو نوع از خبر در اين معنى و اين مصطلح علماست چون در هر طرفى احاديث بسيار واقع است پس مراد از اين دو خبر دو نوع است نه دو فرد: روايت موثق ابو بصير است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه پياده افضل است يا سواره حضرت فرمودند كه هر گاه شخصى مال داشته باشد و از جهة بخل و خسّت پياده رود تا خرجش كمتر باشد در اين صورت سواره افضل است‌