لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٢٣ - هر كس يك سال حج به جا آورد و يك سال نه

حديث باشد اگر چه در خصال همه را ذكر كرده‌اند مگر] تتمّه را چون عدد معينى نداشت و در خصال هر چه عدد معينى دارد ذكر مى‌كند آن را و كسى كه زياده از پنجاه حج كند چنان باشد كه پنجاه حج با محمد و ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم كرده باشد و از كسانى باشد كه در هر جمعه زيارت كند خدا را يعنى زيارت كند حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين را صلوات اللَّه عليهم كه زيارت ايشان زيارت حق سبحانه و تعالى است و از جمله كسانى باشد كه داخل شود در جنت عدن يعنى در باغستانى كه هرگز از آنجا بيرون نيايد آن جنتى كه حق سبحانه و تعالى آن را بدست قدرت خود آفريده است و هيچ چشمى آن را نديده باشد و مخلوقى بر آن مطلع نشده باشد و هر كه حج بسيار كند حق سبحانه و تعالى بعدد هر حجى از جهة او بنا كند در بهشت شهرى كه در آن شهرها بالاخانه‌ها باشد كه در هر بالاخانه حورى باشد از حور العين با هر حورى سيصد كنيز باشند كه هيچ آدمى زادى بحسن و جمال مانند آنها نديده باشد

[هر كس يك سال حج به جا آورد و يك سال نه‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من حجّ سنة و سنة لا فهو ممّن ادمن الحجّ)

و منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه يك سال حج رود و يك سال نرود او از جمعى است كه هميشه حج مى‌كند.

و در روايتى وارد شده است كه مدمن يعنى كسى كه مداومت بر حج داشته باشد كسى است كه هر گاه استطاعت به همرسد برود هم چنان كه مدمن خمر كسى است كه هر وقت به همرسد بخورد و ظاهر لفظ مدمن آن است كه هر سال به حج رود و ليكن تفضل الهى چنين كرده است كه كسى كه سه سال پى در پى به حج رود يا يك سال نه يك سال برود يا هر وقتى كه ميسّر شود