معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٤٦٣ - ٥ لزوم و شيوه نقد و بررسى احاديث تفسيرى

و پيش از بيان نظر خود در اين باره مى‌نويسد:

اسرائيليات يا شفاهاً و به‌صورت حكايت نقل شده است كه شامل اكثر مرويات‌ كعب‌الاحبار و ابن سلام‌ و ابن منبه‌ و امثال آنان است و يا در كتب عهدين كه امروزه در دست است وجود دارد، مانند اكثر منقولات ائمه هدى (ع) خصوصاً منقولات امام‌ رضا (ع) در مناظره با اهل كتاب كه صرفاً به منظور مناظره و الزام خصم نقل مى‌فرمود، نه آنكه مضمون آن‌ها را باور داشته باشد.[١]

ايشان در مورد منقولات شفاهى اسرائيلى از سوى اسرائيلى پردازانى كه نام برخى از آن‌ها ذكر شد مى‌نويسد:

تمام گفته‌هايشان به حكم قانون نقد و تحقيق، در نظر ما مردود شناخته شده است. ما نسبت به امثال اينان كه خالصانه اسلام نياورده و مشفقانه به نصيحت مسلمين نپرداخته‌اند، سخت بدگمان هستيم. كما اينكه اطلاعات آنان را كه برخاسته از شايعات عاميانه مبتذل و بلكه ساختگى است و بر بنيان تحقيقى استوارى نهاده نشده است، مقرون به صحت نمى‌دانيم.[٢]

استاد مى‌افزايد:

ما بر تمام منقولاتى كه از اهل كتاب روايت شده و به تفسير قرآن با تاريخ انبيا مربوط مى‌شود، خط بطلان مى‌كشيم زيرا اين منقولات به‌طور شفاهى نقل شده و مستند به نص كتابى قابل اعتماد- از كتاب‌هاى قديم- نبوده و منشأ آن شيوع در ميان عامّه است، لذا به هيچ عنوان معتبر نيست.[٣]

آيت‌الله معرفت در مورد روايات تفسيرى اسرائيلى كه مطالب آن‌ها در كتب‌

عهدين كه امروزه نيز وجود دارد، مى‌نويسد:

لازم است درباره آن با روش علمى و با شيوه‌هاى شناخته شده نقد و بررسى و تفحص و كاوش، اقدام گردد.[٤]

ايشان مى‌افزايد:

[١] . محمدهادى معرفت، التفسير الاثرى الجامع، ج ١، ص ٢١٩.

[٢] . محمدهادى معرفت، تفسير و مفسران، ج ٢، ص ١٢١.

[٣] . همان.

[٤] . همان، ص ١٢٣.