معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٣٨ - ٣ توجه به احاديث جعلى در ميان روايات تفسيرى و تأويلى اهل البيت(ع)

تحقق خواهد يافت.

سپس استاد معرفت نتيجه‌گيرى كرده‌اند:

روشن است كه اين گونه معانى، از قبيل معانى باطنى و تأويل به شمار مى‌رود، چنانچه در همين روايات تصريح شده است و نبايد آن را تفسير شمرد.[١]

٣. توجه به احاديث جعلى در ميان روايات تفسيرى و تأويلى اهل البيت (ع)

يكى ديگر از پيش‌فرض‌هاى استاد معرفت، در بررسى روشِ تفسيرى اهل بيت (ع)، توجه به ميزان اعتبار روايات تفسيرى آنان است. استاد با ظرافت و دقت خاص خود و بر اساس قواعد علم الحديث و دراية الحديث و نوشته‌ها و نكات موشكافانه‌اى كه رجال‌شناسان در آثار خود ذكر كرده‌اند؛ به بررسى روايات تفسيرى اهل بيت (ع) پرداخته و معتقد است دروغ‌پردازان با دركِ موقعيت بالاى اهل بيت (ع) در ميان امت و مقبوليت والاى ايشان (ع) نزد خاصه و عامه، زمينه مناسبى براى ترويج سخنان باطل خود و داغ شدن بازار كساد كالاى كم بهاى خود يافتند؛ لذا به حديث‌سازى و جعل سند و نسبت دادن آن به پيشينيان و ائمه اطهار (ع) پرداختند تا پذيرفته شود.

استاد معرفت، اغلب اين گونه سخنان جعلى را به دليل ناسازگارى با طبع سليم و عقل رشيد، با قداست اسلام و مبانى حكيمانه آن در تضاد مى‌دانند و معتقدند:

خوشبختانه اكثر اين گونه رواياتِ ساختگى يا مقطوع‌السندند يا سندهاى سستى دارند كه به وسيله رجالى ضعيف و مشهور به جعل و حديث‌سازى، شكل يافته است كه خود موجب سقوط آن‌ها از درجه اعتبار گرديده است؛ از اين رو برخى جوامع حديثى كه انباشته از اين گونه تفاسير ماثور از ائمه (ع) است، جز اندكى از احاديث آن قابل اعتنا نيست.[٢]

[١] . محمدهادى معرفت، التفسير و المفسرون فى ثوبه القشيب، ج ١، ص ٤٤٠.

[٢] . همان، ص ٤٤٤.