معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٩١ - ديدگاه استاد معرفت درباره مذهب پيشوايان علمى و فكرى جهان اسلام

ديدگاه استاد معرفت درباره مذهب پيشوايان علمى و فكرى جهان اسلام‌

ديدگاه ايشان نسبت به اغلب قريب به اتفاق دانشمندان مسلمان در قرون نخستين، در علم قرائت، حديث، تفسير، فقه، كلام، و ... اين است كه آنان شيعه به معناى عام بوده‌اند. ولاء اهل البيت عليهم السلام و تبرى از دشمنان آن‌ها را به دل داشته‌اند.

در ترجمه‌ سفيان بن عينيه‌ پس از نقل كلام‌ ابن‌حجر درباره وى كه به او نسبت تشيع داده است؛ استاد مى‌نويسد:

وهو التشيع بمعناه العامّ الّذي عليه عامه أئمه المسلمين‌[١]

در پاسخ محقق و ناشر كتاب تفسير ابن عينيه احمد صالح محايرى‌ كه در مقدمه تفسير در صدد نفى شبهه تشيع او بر آمده است، مى‌نويسد:

ذاهلا ان عامه ائمه المسلمين ذلك العهد كانوا علي رفض من بدع المبتدعين، مستمسكين بالعروه الوثقي، العتره الطاهره، فكانوا شيعه اهل البيت و لكن بمعناها العام‌[٢]

در حالى كه ايشان (محقق كتاب) از اين نكته غفلت كرد كه تمامى پيشوايان مسلمان در آن روزگار سلف مخالف بدعت‌گذاران و متمسك به ريسمان محكم (الهى) يعنى عترت طاهرين پيامبر (ص) و در نتيجه شيعه اهل بيت عليهم السلام به معناى عام آن بوده‌اند. و مراد ايشان از تشيع به معناى عام آن، ولاء اهل بيت عليهم السلام و تبرى از دشمنان آن‌ها مى‌باشد.

در بحث ارتباط شيعه با قرآن نيز عنوان مى‌فرمايند كه چهار نفر از قاريان هفت‌گانه- اگر نگوييم شش نفر آن‌ها- شيعه بوده‌اند، تا برسد به ديگران از امامان بزرگ قرائت‌ چون ابن مسعود و ابي بن كعب و ابي الدرداء و مقداد و ابن عباس و ابي الاسود و .. و همگان آن‌ها از پيشوايان بزرگ كه سران قرائت و اقراء در شهرها و عصرهاى گوناگون بوده‌اند.[٣]

بايد گفت اين ديدگاه استاد، اغراق و مبالغه نيست؛ بلكه از گفته بزرگان‌

[١] . همان، ص ٤٠٨.

[٢] . همان، ص ٤٠٩.

[٣] . ر. ك: محمدهادى معرفت، تلخيص التمهيد، ج ١، ص ٣٣٦.