معرفت قرآنى (يادنگار آيت الله محمد هادي معرفت) - كنگره بزرگداشت آيت الله معرفت - الصفحة ٢٨٥ - ٤ نقل روايت و خاطرهاى ويژه درباره امامان(ع)

٤. نقل روايت و خاطره‌اى ويژه درباره امامان (ع)

نسبت به‌ سدى كبير مى‌نويسد: همو است كه قصه‌ اخنس بن زيد را گزارش كرده است، كسى كه جسم امام‌ حسين‌ (ع) را پايمال كرد و در همان شب به آتشى كه از فتيله چراغ به او رسيد، سوخت تا زغال گشت.[١]

درباره‌ مقاتل بن سليمان بن بشر خراسانى‌ مى‌نويسد:

يدلك علي ثبات الرجل في المذهب كما يدل علي وثاقته و اعتماد الاصحاب عليه ما رواه ابو جعفر الصدوق باسناده الصحيح الي الحسن بن محبوب و هو من اصحاب الاجماع عن الامام ابي عبد الله الصادق عليه السلام يرفعه الي إن رسول الله صلي الله عليه وآله وسلّم قال انا سيد النبيين و وصيي سيد الوصيين و اوصياءه ساده الاوصياء ... هذه الروايه ان دلت فانما تدل علي كون الرجل من اخص الخواص لدي الامام عليه السلام ... وله روايه اخري رواه الكليني باسناده الصحيح الي ابن محبوب عنه عن الصادق عليه السلام.[٢]

درباره‌ كلبى‌ نقل مى‌كند:

بيمار شدم و با آن بيمارى همه آنچه را كه حفظ بودم از دست دادم. خدمت آل محمد آمدم، آب دهان به دهانم افكندند، آنچه را فراموش كرده بودم به ياد آوردم. بر اساس اين قصه زائدة بن قدامه‌ نقل حديث را از او ترك كرد. استاد در پاورقى مى‌نويسد كسى را كه تعصب جاهل كور كند، چنين سخنى مى‌گويد، چطور چنين مطلبى را نسبت به آل محمد (ص) انكار مى‌كند. كسانى كه خداوند پليدى را از آن‌ها برده است، آيا على‌ (ع) در روز خيبر با آب دهان پيامبر (ص) از چشم درد شفا نيافت.[٣]

جريان‌ ابى درداء؛ استاد ايشان را از ثابت قدمان بر ولاء آل رسول (ص) كه طوفان‌هاى حوادث او را متزلزل نكرد، به شمار مى‌آورد و روايت‌ صدوق‌ (ره) به اسناد او به‌ هشام بن عروه بن زبير از پدرش‌ عروه‌ را مى‌آورد. عروه‌ گويد: در حلقه‌اى در مسجد رسول خدا (ص) نشسته بوديم و درباره اهل بدر و بيعت رضوان گفت‌وگو مى‌كرديم. ابودرداء گفت: شما را با خبر نكنم از كسى كه از

[١] . همان، ص ٢٣٧.

[٢] . همان، ص ٢٤٥.

[٣] . همان، ص ٢٥٠.