گوشت باشد واجب مى‌شود. و همچنين به چيز خاص از خورش عادت داشته باشد كه به ترك آن متضرر مى‌شود بلكه ظاهر آن است كه رعايت آنچه كه براى امثال او به طور عادى متعارف است از غير طعام و خورش مانند چاى و تنباكو و قهوه و مانند اينها لازم است. و از اين بهتر اين است كه مقدار لازمى از ميوه‌هاى تابستانى كه خوردن آنها در هواى گرم مانند چيز لازم جزو نفقه است. بلكه و همچنين است آنچه كه از ميوه‌هاى مختلف در فصل‌ها براى مثل او متعارف است.

(١) و همچنين است حال در پوشيدن پس در مقدار و جنس آن، عادت امثال او و شهر سكونت او و فصولى كه در زمستان و تابستان احتياج به آنها دارد ملاحظه مى‌شود؛ زيرا شديدا در كم و كيف و جنس نسبت به اين مسائل اختلاف هست، بلكه اگر از صاحبان تجمل باشد واجب است كه علاوه بر لباس بدن لباسى به حسب حال امثال او، برايش تهيه شود.

و همچنين فرش و روى انداز، پس آنچه را كه بر زمين فرش مى‌كند و آنچه كه براى خواب از لحاف و بالش و آنچه كه روى آن مى‌خوابد، احتياج دارد، بايد برايش تهيّه شود و در مقدار و جنس و وصف آن به آنچه كه در غير آن ذكر شد، رجوع مى‌شود و در اسكان او استحقاق دارد كه او را در خانه‌اى كه به حسب عادت، لايق امثال او است سكونت دهد. و بايد خانه مرافقى كه احتياج به آنها دارد داشته باشد. و زن مى‌تواند از شوهر بخواهد كه او را در مسكن از مشاركت غير شوهر تنها قرار دهد- هوو باشد يا غير آن- از خانه يا حجره كه مرافق آن تنها مال او شود. يا به عاريه يا اجاره يا به ملك باشد. و اگر از اهل باديه باشد كوخ يا خانه موئى تنها كه مناسب حال او است، كفايت مى‌كند.

و امّا خادم گرفتن وقتى واجب است كه صاحب جلال و شأن و از صاحبان خدمتگزار باشد وگرنه بايد خودش خود را خدمت كند.

و اگر خدمت واجب باشد چنانچه از صاحبان حشمت و جلال باشد به طورى كه براى امثال او خادم داشتن متعارف است، بايد براى او خادمى اختصاص داد.

و اگر جلال و شأن او طورى باشد كه چند خدمتگزار داشته باشد. بعيد نيست كه واجب باشد.

و بهتر آن است كه در تمام اين موارد ذكر شده به عرف و عادت موكول شود. و همچنين است در وسائل و ادواتى كه احتياج به آنها دارد، پس در آنها آنچه كه براى امثال او بحسب نيازهاى شهرى كه در آن سكونت دارد، متعارف است، بايد ملاحظه شود.