(٢) اول- اينكه: او را جهت شكار كردن، روانه نمايد؛ پس اگر بدون فرستادن او، خودش براى صيد برود، مقتول او حلال نمى‌شود، اگر چه بعدا صاحبش او را وادار و تحريك كند. حتى- بنابر احتياط- اگر تحريك او در آن اثر بگذارد به اينكه دويدن او به سبب تحريك صاحبش زياد شود. و همچنين است حال اگر او را- نه براى شكار- بلكه براى كار ديگرى از دفع دشمن يا طرد درنده يا غير اينها، بفرستد و اتفاقا با آهو برخورد كند و آن را شكار كند. و معتبر است كه جنس شكار- نه شخص شكار- قصد شود. پس اگر براى شكار آهويى بفرستد و با آهوى ديگر برخورد كند و آن را بگيرد و به قتل برساند در حلال بودن آن كافى است. و همچنين است اگر آن را براى شكارى بفرستد، پس آن را با ديگرى شكار كند، هر دو حلال مى‌شوند.

(٣) دوّم- اينكه: فرستنده مسلمان يا در حكم آن باشد مانند بچه‌اى كه ملحق به مسلمانى است به شرطى كه مميّز باشد، پس اگر كافر- همه اقسام آن- يا كسى كه در حكم كافر است مانند ناصبى‌ها- كه خدا آنها را لعنت كند- او را بفرستند، خوردن آنچه را كه او به قتل رسانده حلال نمى‌باشد.

(٤) سوم- اينكه: در وقت فرستادن او، نام خدا را ذكر كند؛ پس اگر عمدا آن را ترك كند مقتول آن حلال نمى‌باشد. و اگر از روى فراموشى باشد ضررى نمى‌رساند، و احتياط آن است كه ذكر نام خدا در وقت فرستادن او باشد. پس به ذكر نام خدا قبل از آنكه به شكار برسد اكتفا نمى‌شود.

(٥) چهارم- اينكه: مردن حيوان، به جرح و گاز او مستند باشد؛ پس اگر به سبب ديگرى مانند مصدوم شدن يا خفگى يا خستگى يا رفتن زهره‌اش (زهره‌اش بتركد) از ترس يا از بالا بيفتد يا غير اينها باشد، حلال نمى‌شود.

(٦) پنجم- اينكه: صاحب سگ، به شكار در حال زنده بودن با قدرت بر تذكيه آن، نرسد، به اينكه شكار را به طور مرده دريابد يا به طور زنده ببيند و ليكن وقت براى ذبح آن نباشد. و خلاصه اگر سگش را به سوى شكار بفرستد پس اگر بعد از اينكه سگ او را گرفت و گاز زد و شكار رام و تسليم شد به آن برسد و آن را مرده بيابد مذكّى است و خوردنش حلال است. و همچنين است اگر به صورت زنده آن را بيابد و ليكن وقت، براى ذبح آن نباشد و همان‌طور بگذارد تا بميرد. و امّا اگر زمان براى ذبح آن باشد فقط با ذبح، حلال مى‌شود پس اگر همان طور بگذارد تا بميرد ميته مى‌باشد. و كمترين چيزى كه به آن تذكيه درك مى‌شود اين است كه چشمهايش تكان بخورد يا پا بزند يا دم يا دستش را حركت بدهد. پس اگر اين چنين ديد و زمان براى ذبح آن وسعت داشت، خوردن آن فقط با ذبح حلال مى‌شود. و همچنين است حال اگر بعد از گاز