ترجمه تحرير الوسيلة (جامعه مدرسین) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٧٣ - مسأله ٦ - در نشستن غير مضر بين آنكه براى استراحت باشد يا براى تفريح و بين آنكه براى حرفه و معامله باشد، فرق نمىكند
مىشوند. و بعيد نيست زيادى كه در آخر كوچه است اختصاص به آخرى داشته باشد؛ پس براى كسى كه از همه داخلتر است، مىتواند در آنچه كه به تنهايى دارد بلكه در زيادى مذكور هر نوع تصرفى كه بخواهد انجام دهد و براى غير او تصرف در آن جايز نيست مگر به اذن شركايش مانند بيرون آوردن بالكن يا روزنه يا ساختن سايبان يا كندن چاه فاضل آب يا سرداب يا قرار دادن ناودان و غير اينها. البته هر كدام از آنها حق دارند كه درب خانهشان را در هر جاى ديوارشان كه بخواهند به كوچه باز كنند، پس هر كدام از آنان حق دارند كه درب ديگرى داخلتر يا سابقتر از درب اولشان بازنمايند با مسدود كردن درب اول و (يا) مسدود نكردن آن.
(١)
مسأله ٣- كسى كه ديوار خانهاش در كوچه بنبست است حق ندارد دربى را به آن كوچه باز كند
مگر با اذن صاحبان كوچه. البته حق دارد سوراخ و پنجرهاى به آن كوچه باز كند و آنها حق منع او را ندارند؛ زيرا اين كار، تصرف در ديوارش است- نه در ملك آنها- و آيا حق دارد دربى به منظور نور گرفتن و دخول هوا- نه راه پيدا كردن- به آن كوچه باز نمايد اقرب جواز آن است و صاحب بنبست حق دارد سند مالكيت را جهت دفع شبهه محكم نمايد.
(٢)
مسأله ٤- براى هر يك از صاحبان كوچه بنبست خود او و متعلقاتش از عيال و چارپاها و مهمانها و عيادتكننده و زائرين او، جايز است كه در آن جلوس نموده و راه برود
و به خانهاش تردد نمايد.
و همچنين است قرار دادن هيزم و مانند آن در آن تا آنكه داخل خانه بياورد. و همچنين قرار دادن بارها و چيزهاى سنگين وقت وارد كردن و خارج كردن آنها بدون اذن شركايش، بلكه اگر چه در بين آنها قصّر و فرد تحت سرپرستى باشد. و رعايت مساوات با بقيه شركا لازم نيست.
(٣)
مسأله ٥- خيابانها و راههاى عمومى اگر چه آماده هستند براى راه رفتن عموم مردم و منفعت اصلى آنها تردّد در آنها به اياب و ذهاب است و ليكن براى هر يك از آنان جايز است كه به غير از راه رفتن، از آنها به جلوس يا خواب يا نماز و غير اينها استفاده نمايد
، به شرط آنكه بنابر احوط، كسى به وسيله آن متضرر نشود و مزاحم اهالى خيابان نبوده و براى عابرين تنگ ننمايند.
(٤)
مسأله ٦- در نشستن غير مضر بين آنكه براى استراحت باشد يا براى تفريح و بين آنكه براى حرفه و معامله باشد، فرق نمىكند
- در صورتى كه در جايى بنشيند كه جادار و جاهاى وسيع داشته باشد وگرنه بر عابرين تنگ مىشود- پس اگر به هر قصدى در آنها بنشيند كسى حق ندارد مزاحم او شود.