عذرى را از او نمى‌پذيرد و گناهى را از او نمى‌گذرد»[١] و در خبر ديگر از پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) است كه «بر شما باد پرهيز و اجتناب از خضراء دمن، گفته شد يا رسول اللّه خضراء دمن چيست؟ فرمود زن زيبا در محل روييدن بد»[٢].

(١)

مسأله ٣- ازدواج با زن زناكار و زنى كه از زنا تولد يافته‌

و ازدواج شخص با قابله خود يا دختر او مكروه است.

(٢)

مسأله ٤- سزاوار نيست كه زن شوهرى را انتخاب كند كه بد خلق و نامرد و فاسق و شارب الخمر باشد.

(٣)

مسأله ٥- مستحب است كه در عقد شاهد گرفته شود و آن را علنى نمايند

و پيش از آن خطبه باشد كه كاملترين آن خطبه‌اى است كه بر حمد خدا و صلوات و درود بر پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) و ائمه معصومين (عليهم السّلام) و شهادتين و سفارش به تقوى و دعا براى زن و شوهر، مشتمل باشد و حمد خدا و صلوات بر محمّد و آلش، كفايت مى‌كند، بلكه حمد تنها كفايت مى‌كند. و مستحب است كه شب واقع شود و واقع ساختن آن در وقتى كه قمر در برج عقرب است و در آخر ماه قمرى و در يكى از روزهاى نحس هر ماه كه در زبانها به «كوامل» ماه شهرت يافته‌اند مكروه مى‌باشد. و «كوامل» هفت تا مى‌باشد: سوم و پنجم و سيزده و شانزده و بيست و يكم و بيست و چهارم و بيست پنجم ماه.

(٤)

مسأله ٦- مستحب است كه زفاف در شب و وليمه در شب زفاف يا روز آن باشد.

به درستى كه وليمه از سنن مرسلين است و از پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) است كه: «وليمه نيست مگر در پنج چيز: در عروسى، يا در ولادت فرزند، يا در ختنه نمودن او، يا در خريدن خانه، يا در برگشت از مكه»[٣]. و فقط يك روز يا دو روز مستحب است- نه بيشتر- براى آنكه روايت از پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) است كه: «وليمه در روز اول حق و در دو روز كرامت است و وليمه در سه روز رياء و سمعه است. و سزاوار است كه مؤمنين براى وليمه دعوت شوند و براى آنها مستحب است كه آن را اجابت نمايند و از وليمه بخورند، اگر چه دعوت شده به روزه مستحبى روزه باشد. و سزاوار است كه دعوت صاحب دعوت، هم اغنياء هم فقرا را شامل شود و مخصوص اغنيا قرار ندهد؛ پس از پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) است كه: «بدترين وليمه‌ها وليمه‌اى است كه اغنيا به آن دعوت شوند ولى فقرا به آن دعوت نشوند»[٤].

(٥)

مسأله ٧- براى كسى كه مى‌خواهد در شب زفاف يا روز آن به زن دخول نمايد مستحب است كه دو ركعت نماز بخواند

سپس بعد از آنها به آنچه كه از حضرات معصومين (عليهم السّلام) وارد

[١] وسائل الشيعة، ج ١٤، كتاب نكاح.

[٢] وسائل الشيعة، ج ١٤، كتاب نكاح.

[٣] وسائل الشيعة، ج ١٤، كتاب نكاح.

[٤] وسائل الشيعة، ج ١٦، كتاب اطعمه، باب ٢٨، ح ٣.