در عزاى پدرش باشد؛ بلكه وارد شده است كه در صدقه و هبه و نذر در مال خودش، حق امرى با وجود شوهرش ندارد مگر اينكه با اذن شوهر باشد، البته در حج يا زكات يا نيكى به والدين يا صله خويشانش تابع امر او نمى‌باشد و تفصيل اين به محل خودش موكول مى‌باشد و اما حق زن بر شوهر اين است كه او را سير كند و او را بپوشاند و اگر زن نادانى كرد او را ببخشد و صورت را براى او زشت نكند كما اينكه در اخبار وارد شده است؛ و تفصيل اين به محلّ خودش موكول است.

(١)

مسأله ١- كسى كه يك زن دارد اين زن بر او حق نزد او خوابيدن و همخوابگى هر شب را ندارد

بلكه بنابر اقوى در هر چهار شبى يك شب هم حق ندارد بلكه آن مقدارى كه لازم است اين است كه از او كوچ نكند و او را ترك ننمايد مانند معلقه- كه نه صاحب شوهر است و نه طلاق داده شده است-، البته زن بر او حق نزديكى در هر چهار ماه يك بار را دارد كما اينكه گذشت.

و اگر بيشتر از يك زن داشته باشد پس اگر پيش يكى از آنها بيتوته كرد بر او واجب است كه نزد غير او هم بيتوته نمايد. پس اگر چهار زن باشند و پيش يكى از آنها بخوابد بايد هر كدام از غير او را يك شب دور بزند و بعضى از آنها را بر بعضى ديگر برترى ندهد. و اگر چهار تا نباشند برايش جايز است كه بعضى از آنها را تفضيل دهد پس اگر دو زن داشته باشد جايز است كه پيش يكى از آنها سه شب و پيش ديگرى يك شب باشد. و اگر سه زن داشته باشد پس برايش جايز است كه پيش يكى از آنها دو شب و نزد دو زن ديگر دو شب ديگر را بماند. و مشهور آن است كه اگر يك زن داشته باشد براى زن، هر چهار شب يك شب و براى خودش سه شب باشد.

و اگر زنهاى متعددى داشته باشد واجب است كه بين آنها در هر چهار شب تقسيم نمايد پس اگر چهار تا باشند هر شب پيش يكى از آنها باشد؛ پس اگر دور زد و تمام شد واجب است كه به يكى از آنها ابتدا نمايد و دور را تمام كند و هكذا. پس براى خودش شبى نمى‌باشد بلكه همه شبهايش مال زنهايش مى‌شود. و اگر دو زن داشته باشد دو شب مال آنها و دو شب مال خودش مى‌باشد و اگر سه زن داشته باشد سه شب مال آنها و اضافى مال خودش است، و عمل به اين تقسيم، مخصوصا اگر بيشتر از يكى باشد احوط است، و اقوى آن است كه گذشت مخصوصا در يك زن.

(٢)

مسأله ٢- وجوب بودن و همخوابگى با زن در جايى كه گفتيم، اختصاص به زن دائمى دارد

؛ پس براى زن متعه چنين حقى نيست، يكى باشد يا متعدد.

(٣)

مسأله ٣- در هر شبى كه بودن نزد زن حق او است، براى زن جايز است كه از حقش دست بردارد