؛ زيرا شير تأثير تامّى در شيرخوار دارد كما اينكه آزمايش شاهد آن است و اخبار و آثار ناطق آن مى‌باشد پس از امام باقر (عليه السّلام) است كه فرمود «پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله) فرموده: زن احمق و زنى كه از چشم او آب مى‌ريزد و قوه بينائى او ضعيف است را مرضعه قرار ندهيد؛ زيرا شير تعدى مى‌كند»[١]. و از امير المؤمنين (عليه السّلام) است كه: «نگاه كنيد كه چه كسى اولاد شما را شير مى‌دهد زيرا فرزند بر آن نشو و نما مى‌كند»[٢].

و غير اينها از اخبار كه از آنها استفاده مى‌شود براى شير دادن بچه، زنانى كه داراى صفات خوب از نظر خلقت و اخلاق، هستند، انتخابشان رجحان دارد و اختيار ضدّ آنها مرجوع و مكروه است و مخصوصا اگر كافره باشد. و اگر اضطرار پيدا شود كه او را مرضعه قرار دهد پس زن يهوديه و نصرانيه را بر زن مشركه و مجوسيّه، اختيار نمايد و با اين حال، طفل را به آنها تحويل ندهد و بچه را به خانه آنها نفرستد و آنها را از خوردن شراب و خوردن گوشت خوك بازدارد. و طلب شير دادن زن زانيه به شيرى كه از زنا حاصل شده و زنى كه از زنا متولد شده است، مانند كافره يا كراهتش شديدتر است. از امام باقر (عليه السّلام) است كه شير يهوديه و نصرانيه و مجوسيه نزد من محبوبتر از ولد زنا مى‌باشد[٣]. و از امام كاظم (عليه السّلام) است كه: «سؤال مى‌شود از زنى كه زنا داده آيا صلاح است كه او را مرضعه قرار بدهند؟ فرمود صلاحيّت ندارد و شير دختر او هم كه از زنا متولد شده است صلاحيّت ندارد»[٤].

(٣)

قرابت زناشويى و آنچه كه به آن ملحق است‌

(٤) مصاهره علاقه بين يكى از زوجين با اقرباى ديگرى است، كه اين علاقه موجب حرمت ازدواج عينا يا به طور جمع نمودن- بنابر تفصيلى كه مى‌آيد- مى‌باشد.

(٥)

مسأله ١- زن مورد عقد پدر، بر پسرش و بر عكس و بالاتر در اولى، و پايين‌تر در دومى دائما [حرام است‌]

[١] و( ٢) وسائل الشيعة، ج ١٥، كتاب نكاح، باب ٧٨ از ابواب احكام اولاد، ح ١ و ٢.

[٢] و( ٢) وسائل الشيعة، ج ١٥، كتاب نكاح، باب ٧٨ از ابواب احكام اولاد، ح ١ و ٢.

[٣] و( ٤) وسائل الشيعة، ج ١٥، كتاب نكاح، باب ٧٦ از ابواب احكام اولاد، ح ٢ و ٧.

[٤] و( ٤) وسائل الشيعة، ج ١٥، كتاب نكاح، باب ٧٦ از ابواب احكام اولاد، ح ٢ و ٧.