مانند علاقه پدر بودن و مادر بودن و پسر بودن و دختر بودن كه بين مرد و مرضعه و بين شيرخوار حاصل شده است كما اينكه اگر آنها پدر يا مادر رضاعى داشته باشند چون‌كه آنها فقط از رضاع جدّ و جدّه شيرخوار مى‌باشند.

و گاهى با دخالت نسب در حصول آن حاصل مى‌شود مانند علاقه اخوت كه بين شيرخوار و اولاد نسبى مرد و مرضعه حاصل شده است پس اينها اگر چه منسوب به آنها به ولادت مى‌باشند ليكن برادر بودن آنها براى شيرخوار به سبب رضاع حاصل شده است پس آنها برادرها يا خواهرهاى رضاعى او مى‌باشند، توضيح اين، آن است كه نسبت بين دو نفر گاهى به يك علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت بين فرزند و والد و والده‌اش. و گاهى به دو علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت بين دو برادر؛ زيرا اين علاقه به علاقه هر يك از اينها با پدر يا مادر يا هر دو، حاصل شده است. و مانند نسبت بين يك نفر و نزديكترين جدش؛ پس اين علاقه به علاقه بين او و بين پدرش مثلا و علاقه بين پدرش و بين جدش حاصل شده است. و گاهى به سه علاقه حاصل مى‌شود مانند نسبت يك نفر و بين جد دومش و مانند نسبت بين او و بين نزديكترين عمويش پس او به علاقه بين تو و بين پدرت و به علاقه هر يك از پدر تو و برادرش با پدرشان مثلا حاصل شده است و هكذا علاقه‌ها و نسبت‌ها بالا مى‌روند و پايين مى‌آيند و به كمى علاقه‌ها و زيادى آنها انشعاب پيدا مى‌كنند حتى نسبت بين دو نفر بر ده علاقه يا كمتر و يا بيشتر توقف پيدا مى‌كند.

و وقتى كه اين روشن شد پس اگر همه اين علاقه‌ها به ولادت حاصل شده باشند علاقه نسبى مى‌باشد و اگر همه يا بعضى از آنها و لو يكى از ده علاقه، به رضاع حاصل شده باشند علاقه رضاعى مى‌باشد.

(٢)

مسأله ٩- چون‌كه مصاهره- كه يكى از اسباب تحريم ازدواج است كما اينكه مى‌آيد- علاقه بين يكى از زوجين و بعضى از خويشان ديگر است پس بر دو امر توقف دارد:

ازدواج نمودن، و قرابت.

و رضاع فقط جاى دومى- نه اولى- را مى‌گيرد پس مرضعه فرزند تو به منزله زوجه تو نمى‌باشد تا آنكه مادر مرضعه بر تو حرام باشد ليكن مادر رضاعى و دختر رضاعى زوجه تو مانند مادر و دختر نسبى او مى‌باشند پس بر تو حرام مى‌باشند.

و همچنين حليله پسر رضاعى مانند حليله پسر نسبى و حليله پدر رضاعى مانند حليله پدر نسبى‌