منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٧٣ - نمونههايى از گستره دو مكتب

ابن عمر گفت: رسول خدا صلى الله عليه و آله خانه كعبه را طواف كرد و ميان صفا و مَرْوَه سعى نمود. سنّت خداى تعالى و رسولش سزاوارتر است كه پيروى شود از سنّتِ ابن فلان، اگر تو صادق باشى‌[١].

* از ابن عمر نقل شده كه گفت:

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: كنيزان خود را از نماز در مسجد باز نداريد!

پسرِ ابن عمر گفت: ما آنها را منع مى‌كنيم.

ابن عمر به شدّت خشمناك شد و گفت: از رسول خدا برايت حديث مى‌كنم و تو مى‌گويى: ما آنان را باز مى‌داريم‌[٢]!

در روايت ديگر هست:

عبدالله او را پس زد. در حالى كه مى‌گفت: تُف بر تو! مى‌گويم: رسول خدا فرمود، مى‌گويى: اين كار را نمى‌كنم‌[٣]!

* در مجمع الزوائد آمده است:

پس از نهى عُمَر از نماز بعد از عصر، تميم دو ركعت نماز گزارد، عُمَر آمد و او را تازيانه زد. تميم در حال نماز به او اشاره كرد كه بنشيند، عُمَر نشست.

تميم وقتى از نماز فارغ شد، گفت: چرا مرا زدى؟

عُمَر گفت: چون دو ركعت نماز گزاردى، در حالى كه من از آن نهى كردم.

تميم گفت: من آن را با كسى گزاردم كه بهتر از تو بود! رسول خدا صلى الله عليه و آله.

[١] . صحيح مسلم ٢: ٩٠٥، حديث ١٢٣٢؛ در اين مأخذ به جاى« ابن فلان»،« ابن عبّاس» آمده است؛ مسند احمد ٢: ٥٦، حديث ٥١٩٤( متن حديث از اين كتاب است)؛ سنن بيهقى ٥: ٧٥، حديث ٩٠٢٨؛ فتح البارى ٣: ٤٧٨.

[٢] . صحيح مسلم ١: ٣٢٧، حديث ٤٤٢؛ سنن ابن ماجه ٨: ١، حديث ١٦( متن حديث از اين كتاب است)؛ مصنّف عبدالرزّاق ٣: ١٤٧، حديث ٥١٠٧؛ مسند احمد ٢: ٧٦، حديث ٥٤٦٨.

[٣] . مسند احمد ٢: ١٢٧، حديث ٦١٠١؛ و نگاه كنيد به: جامع بيان العلم وفضله ٢: ١٥٩.