منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٧٢ - نمونههايى از گستره دو مكتب

* احمد در مسندش، از عبد الأعلى روايت مى‌كند كه گفت:

پشتِ سر زيد بن ارقم بر جنازه‌اى نماز گزاردم، او پنج تكبير گفت.

ابو عيسى، عبدالرحمان بن ابى ليلا (فقيه دولت در زمان خودش) برخاست و دست او را گرفت و گفت: فراموش كردى؟

پاسخ داد: نه، ليكن پشت سر خليلم ابوالقاسم نماز گزاردم، او پنج تكبير گفت! من هرگز آن را ترك نخواهم كرد[١].

* طحاوى، به سندش از يحيى بن عبدالله تيمى- روايت مى‌كند كه گفت:

با عيسى (غلام آزاد شده حُذَيفة بن يمان) بر جنازه‌اى نماز گزاردم، او پنج تكبير گفت، سپس رو به ما كرد و گفت: به وهم نيفتادم و فراموش نكردم، ليكن همان گونه تكبير گفتم كه مولا و ولى نعمتم- حُذَيفة بن اليمان- بر جنازه‌اى نماز گزارد و بر آن پنج تكبير گفت، آن گاه رو به ما كرد و گفت: اين كار، توهّم و فراموشى نبود، ليكن چنان تكبير گفتم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله تكبير گفت‌[٢].

* از وبرة بن عبدالرحمان روايت شده كه گفت:

مردى نزد ابن عمر آمد و گفت: آيا در حالى كه مُحرِم هستم، خانه خدا را طواف كنم؟

پرسيد: چراكه نه؟

گفت: فلانى ما را از اين كار باز مى‌دارد [و مى‌گويد بايد صبر كرد] تا مردم از «موقف» بازگردند! به نظرم مى‌آيد كه او اهل دنياست و تو والا منزلت‌تر از او- پيش ما- هستى!

[١] . مسند احمد ٤: ٣٧٠؛ شرح معانى الآثار ١: ٤٩٤.

[٢] . مسند احمد ٥: ٤٠٦، حديث ٢٣٤٩٥،؛ شرح معانى الآثار ١: ٤٩٤؛ تاريخ بغداد ١١: ١٤٢، رقم ٥٨٤٠؛ مجمع الزوائد ٣: ٣٤.