منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٢٤٥ - ٢ سه طلاق در يك مجلس

٢. سه طلاق در يك مجلس‌

دكتر نادية عمرى در كتاب اجتهاد الرسول- در بحثِ نمونه‌هايى از اختلافِ علما در اجتهاد به رأى- براى سه طلاق [در يك مجلس‌] بحث جداگانه‌اى را سامان مى‌دهد و مى‌نويسد:

اصل در طلاق اين است كه به طور متفرق- يكى پس از ديگرى- صورت گيرد. خداى متعال مى‌فرمايد: الطَّلاقُ مَرَّتانِ فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ ...[١])؛ طلاق دو بار است (پس از آن) يا نگه داشتنِ زن به خوبى و نيكى يا آزاد و رها ساختنِ او به احسان.

حكمت اجراى دفعاتِ طلاق با فاصله، اين است كه براى مرد فرصتى فراهم آيد كه به زندگى مشترك و زناشويى- كه شارع بر استمرار آن تأكيد دارد- نيك بينديشد، و پس از دو بار طلاق خداى متعال مى‌فرمايد: فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ ...[٢])؛ اگر براى بار سوم زن را طلاق داد، نمى‌تواند او را دوباره بگيرد مگر اينكه آن زن با مرد ديگرى ازدواج كند [و سپس طلاق بگيرد].

اين طلاقى‌است كه قرآن تشريع كرده است، هر دفعه جدا از دفعه ديگر.

ليكن اگر مرد اين فرصت تكرار (و به خود باز آمدن) را براى خود تلف ساخت و در جدايى نهايى، شتاب ورزيد و هر سه طلاق را در يك لفظ آورد، حكم آن چيست؟

در قرآن، در جمع سه طلاق در يك لفظ يا در يك مجلس دستورى نمى‌يابيم، ليكن در سنّت آمده است كه:

رُكَانةِ بن عبد يزيد، زنش را در يك مجلس سه بار طلاق داد، سپس به شدّت اندوهگين شد.

[١] . بقره/ ٢٢٩.

[٢] . بقره/ ٢٣٠.