منع تدوين حديث انگيزه ها و پيامدها - شهرستانى، سيد على؛ مترجم سيد هادي حسيني - الصفحة ٥٣٣ - مرحله سوم

ما كراهت داشتيم كه سنّت را تدوين كنيم تا اينكه سلطان ما را بر اين كار مجبور ساخت‌[١].

پوشيده نماند كه اين فرمان روايان، فرزندان ابو سفيان و حكم بن عاص و كسانى بودند كه با زور به اسلام درآمدند.

مگر ابو سفيان نگفت:

سوگند به كسى كه ابو سفيان به او قسم مى‌خورد، بهشت و دوزخى در كار نيست‌[٢]!

اين معاويه بود كه با ناچيز انگارى پيامبر صلى الله عليه و آله زبان دراز كرد كه:

به نام ابن ابى كبشه‌[٣] هر روز پنج بار بانگ مى‌زنند كه: «أشهد أنّ محمّداً رسول الله» پس كدام عمل باقى مى‌ماند، كدام ياد بعد از اين [شهادت‌] دوام مى‌آورد؟! والله، اى بى‌پدر! چاره‌اى نداريم جز اينكه آنان را يكى پس از ديگرى بكشيم و دفن كنيم و فضائلِ آنها را نابود سازيم‌[٤].

مگر جز اين است كه يزيد شعر ابن زَبَعْرى را در انكار نبوّت پيامبر، زمزمه مى‌كرد:

حكومت بازيچه دست بنى هاشم شد! نه خبرى آمد و نه وحيى نازل شد [همه اينها بهانه بود تا مردم را بفريبند و قدرت را در دست گيرند].

[١] . سنن دارمى ١: ١٢٢، حديث ٤٠٤.

[٢] . تاريخ طبرى ٥: ٦٢٢؛ الاستيعاب ٤: ١٦٧٩؛ مروج الذهب ٢: ٣٤٣.

[٣] . مقصود پيامبر اسلام صلى الله عليه وآله است، ابو كبشه نام جدّ مادرى آن حضرت بود( م).

[٤] . الأخبار الموفّقيّات( زبير بن بكّار): ٥٧٦- ٥٧٧؛ مروج الذهب ٣: ٤٥٤؛ النصائح الكافية: ١٢٤؛ شرح نهج البلاغه ٥: ١٣٠؛ بحار الأنوار ٣٣: ١٧٠ ذيل حديث ٤٤٣.

[٥] . كشف الغمّه ٢: ٢٣٠؛ احتجاج طبرسى ٢: ٣٤.